Kuru Kız2023 Okuma Raporları
#okudumbitti
#haziranplani2
Kuru bir hayatın kahramanı isimsiz Kuru Kız.. 10 yaşında evin tüm sorumluluğunu üstlenmiş..Önce hasta annesine, sonra hasta babasına bakmış.. Onlardan sonra da yine ana-baba yadigarı kardeşinin sorumluluğunu üstlenmek zorunda kalmış...Derken onu da kaybetmiş yapayalnız kalmış.. 40 yıl aynı evde aynı eşyalarla yaşarken zaman değişmiş, teknoloji değişmiş komşular değişmiş.. çevresine koca koca binalar dikilmiş.. Bir onun yaşadığı ev, bir de kendi için yaşamadığı hayatı sabit kalmış ..
Yapayalnız dediysem eski , yeni komsulari varmış tabii.. Akilca durgun buldukları Kuru Kızı her daim gozetmisler.!! Kollamislar!! Kahveye çağırmışlar, oturmalara çağırmışlar..Kuru Kiz da onlardan yardımlarını hiç esirgememis.. Oturmalarda bulaşıkları yikayivermis.. kahve içmeye gittiğinde şöyle halıları çırpıvermiş.. ! Mahallede dedikodu kalmadikca malzeme oluvermiş...
Bu süre içinde Kuru Kız bol bol gözlem yapmış. Gozyaslarini ve gülüşlerini içine içine akitmayi başarmış. Soru sormamayi da bir güzel öğrenmis....Hayatını vakfedecegi kimse kalmayınca mecbur kendi hayatini yaşamaya başlamış.. Akilca durgun Kuru Kız önce tatmadiklarini denemiş, gitmediği semtlere gitmiş.. Sonra Dünyanın sonuna gitmeye karar vermiş...
AYFER TUNC tan daha önce Kapak Kızı ni okumustum. O daha çok monolog şeklinde ilerleyen daha ayrıntılara inmiş bir kitapken bu su gibi akan oldukça sade bir dille yazılmış bir roman. Aslında daha çok kurgusal anlati gibi bana göre.. Fournier tarzını bilenler bilir.. Kitapta bir bütünlük var.Ancak olaylar bölüm bölüm ilerliyor ve aralarında kronolojik bir sıralama yok. Hikaye sondan, Dünyanın Sonundaki bir Şehirde başlıyor.Sonra eskiye dönüyor. Tarzını tam yansitmasa da Yazarla tanışmak için güzel bir secenenek..
Yazarın gözlem yeteneğine
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitabın edebi bir yönü yok elbette ki.basit cümleler.. basit entrikalar... Taht kavgaları.. kitap okuma aşkım bu tür kitaplarla percinlendiginden olsa gerek( ve her ne kadar gelişip degissemde) arada bir bu türde kitap okumak iyi geliyor bana.. kitap okuyamama durumlarından çekip çıkarıyor. Boleyn kizi serisi ile gönlümü fetheden Philippa Gregory bu kitabında fazlaca fantastik öğelere yer vermiş olsa da( gerçeküstü türle pek aram yoktur) okunabilir sürükleyici bir eser çıkarmış ortaya..Dizisi ile eş zamanli okumak ta ayrı bir keyif oldu dogrusu..
Kitap okuyamama durumlari için tam bir can simidi..
Hakan Şenocak..Edebiyat
Öykü türünü pek tercih etmesinde bu türde eserler veren 3 yazarım vardır. Bunlardan ilki Hakan Şenocak tır. Melisa Kesmez ise hala gozbebegimdir. Sermin Yaşar in öykülerini okumaktan da çok keyif alırım.Sizlere de tavsiye ederim. bu üçlünün kalemi ile mutlaka tanismalisiniz.
#okudumbitti
#kitapyorum
#ana
Yazar Pearl S. Buck Amerikan asıllı olmakla birlikte misyoner olan anne- babasıyla birlikte 17 yaşına kadar Çin de yaşamıştır.. Çin kültürünü o kadar benimsemiştir ki Amerika ya göç ettiğinde bile her defasında Çin e tekrar tekrar geri dönmüştür..
Ayrıca Nobel Edebiyat ödülü alan ilk kadın yazardır..
Kitaba gelecek olursak;
Duru ve yalın bir anlatıma sahip olan roman Çin in kırsalında ömrü beklemekle ve umut etmekle geçen bir Ana nın hikayesini konu alır.. Ana nın yoksulluk sefalet bekleyiş ve toprakla geçen hayatı bize yabancı değildir.. Kitabın yazarını ve nerede geçtiğini bilmesem Fakir Baykurt ya da Cengiz Aytmatov kitaplarından birini okuyorum zannedebilirdim.
O kadar bizden ki.
Acının, sefaletin yoksulluğun ve Analık kavramının evrensel olduğunu bir kez daha anlamamı sağlayan iyi ki okudum dediğim kitaplardan biri oldu..
Özellikle Fakir Baykurt, Mahmut Makal, Cengiz Aytmatov severlerin olmak üzere köy romanları okumayı seven herkese şiddetle tavsiye ederim..
Kitabın konusu ile ilgili çok şey yazılmış zaten..benim bir kez daha tekrar etmem ne bu incelemeyi okuyanlara ne de bana bir artı katacak.. ancak yazarın uslübu ile ilgili kendime de not olması açısından birkaç bir şey yazmak isterim..
Kitap bana göre herkese hitap edecek türden bir kitap değil.Ancak kitaplarda olay örgüsünden ziyade karakterlere odaklanıyorsanız bayıla bayıla okuyacağınıza eminim. Çocukluk travmalarının yaralarını anlatırken kullandığı teknik, kelime seçimleri hatta tekrarlar çok iyiydi.. çeviri kitap olmasına rağmen duyguyu çok güzel alıyor hatta yaşıyorsunuz.
Kesinlikle takip edilmesi ve parlatılması gereken bir yazar olduğu kanaatindeyim..
