Ruhun Kutsal Aracı Sevgi - Kavli Garib Çob
Ruhun Kutsal Aracı Sevgi - Kavli Garib Çoban
İnsan bir süslenme yada put değildir.
Sadece kutsal bir geometri değildir.
Sadece birbirini kesen iki sevgili değildir.
Sadece habil kabil gibi manevi imge değildir.
İnsan bir öğretidir.
İnsan alemlerin bedeninin bir haritasıdır.
Sadece et, hafıza, duygu ve düşünce olmadığının bir hatırlatıcısıdır ölüm.
Teheccüt vakti süregeldim aşk meyini içerek, şems vakti her bir akı karasından seçerek insandan geçtim.
Sen güzellikle sözünü söylersin, arif olan ders alır, cahil olan tavır.
Sen bir ruh içindeki bilinçsin.
İnsan kelimesi kırklar meclisinde karla yüklü dal gibi anlaşılır!..
Alemlerin ışığı, manevi ruh, ölümlü bedenin adı.
Ayrı şeyler değil, hep yenilenen canlı bir sistem.
İnsan, beden, ruh, zihin ve ilahi zekânın hizalandığında neler olduğunu açığa vurur.
Ben istemeden birinin kalbini kırdım.
Bunu bir daha yapmamak için ne hissediysem hasret oldu.
Sen güzellikle sözünü söylersin, arif olan ders alır, cahil olan tavır.
Umudu olduğum gibi yaşıyamadığım için nerde susmak gerektiğini öğretti hayat bir kabirbaşında.
Sadece arkadaş değildik.
Ama ne olduğumuzunda önemi yok.
Karşılıksız sevgi yükselen ruhun yükselişini temsil eder.
Putlarıyla alçalan insan gökten ineni temsil eder mi?..
Biri sonsuza doğru uzanır teheccüt vakti.
Biri yeryüzünde bir avuç toprak şems vakti.
Sen güzellikle sözünü söylersin, arif olan ders alır, cahil olan tavır.
Perişan ol...
Ben artık sabrımın son sınırlarındayım.
Sebebini bilmediğim bir küskünlük var içimde.
Nerde yoksam eksik, nereye gitsem fazla gibiyim.
Sen beni perişan ettin...🥀🖤
.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bizimkisi Bir Aşk Hikayesi
Siyah beyaz film gibi biraz
Ateşle su dikenle gül gibi
Bizimkisi roman gibi biraz
🎶🎵🎶🎵🎶
Kendimden kaçtıkça sana daha çok yakalandım. Ama nerde bende o yürek senden cayacak… nerde bende o cesaret, bir anda vazgeçip arkama bakmadan gidecek? Sanki kalbim bile bana ihanet eder gibi; bir yanım “git” diyor, bir yanım “kal” diye keskin bir bıçak gibi saplanıyor.
Ve ben… her defasında o bıçağın ucunda, ne tamamen sen olabiliyorum ne de sensiz kalabiliyorum.
