Nâzenin
@birfenci
Bir Mühendis'in Şiir'i / E&C&A /
29/10/15
•21.9.18• ~ Sonsuza ~ 
Enis DOĞRU
Enis DOĞRUYüksek Lisans
142 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitaba aslında büyük bir ön yargı ile başlamıştım, yazarın en çok okunan kitabı ve okuyan herkes müthiş bir yorum yapıyor beğenmeyen birisine rastlamadım. Sonunda bu tatilde okuma fırsatı buldum. Beni o kadar çok etkiledi ki birazdan kalkıp Struma, Max ve Nadia ile ilgili araştırma yapabilirim. Kitapta da geçtiği üzere coğrafyanın da tarihinde kader olduğu o kadar iyi anlatılmış ki kitapta daha üzerine söylenecek söz yok. Livaneli nin ilk okunacak kitabı olduğuna kanaat getiriyorum artık. Tavsiyelerim arasında bu kitap ilk sıralarda yerini alacak.
"Seranade für Nadia"
Keyifli Okumalar.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitabı bitirince buu kadar muhteşem bir kitabı nasıl olurda ben bu kadar geç okurum diye epey hayıflandım işin açıkçası.
Bir gece yarısı can sıkıntısıyla başladığım bu kitap ve geceme bin hüzün ile gözyaşını davet etti. Okudukça okudum, ağladım, hayret ettim, kızdım, üzüldüm yeri geldi mutlu oldum ama en çok ağladım. En çok Hasan'a ağladımı sandım ama en çok Emir'e ağlamışım kitabı bitirdiğimde farkettim. Bazen kendimi buldum bazense kayboldum satır aralarında. Bazen Hasan'ın bazende Emir'in yaptıklarının anlamlarını aradım. Çokça kendime sorular sorduğum cevaplar aradığım bir kitaptı. Çok beğendim. Halen okumamış olan varsa keşke dememek için bi an evvel okuyun. İyi okumalar...
Livaneli'ni çok merak ederdim ve ilk bu kitapla tanıştım kendisiyle. Ablamın doğum günü hediyesi kitap kurdu bir kardeşe alınacak en güzel hediye. Ancak okumaya fırsat buldum ve okudum. Öyle araya sıkışacak cinsten bir kitap hiç değil. Okuduğunuzu önce anlamak sonrada sindirmek gerekiyor. Akıcı değil o kadar acının içinde sayfaları kolay çeviremiyorsunuz zaten. Hele ki ortalardan 80. sayfadan sonra hiç kolay olmuyor sayfaları çevirmek ya da ben çok fazla içselleştim kitapla.
Her şeyden çabuk etkilenip ve etkisinden hemen kurtulamayanlar okumayın. Kafanızın içinde sizi terketmesi için yalvaracağınız sahneler olacak.
"Ben bir insandım abla" bu sözler daha 10 yaşındaki Nergis'e ait, abisi babası hatta dedesi yaşındaki insanlar tarafından bazen sadece bir sigaraya satılan, defalarca kez tecavüze uğrayan ve daha fazla dayanamayıp kendini bir uçurumdan aşağı atan bir kız. Suçu ne peki? Ezidi olmak ! IŞİD belasının bitmek tükenmek bilmeyen hainliklerinden bir başkası. İnsan yeter artık Allah belanızı versin bu kadar da olmaz diyor ve hayatın acı gerçekleri ile amansızca yüz yüze geliyor.
Açıkçası çok ağladım ama çokta beğendim.
BİTSİN ARTIK BU TERÖR LANETİ !!!
Ve yaklaşık iki saat kadar kısa bir süre de bitti. Zeze artık kocaman adam oldu. Ve en azından artık ne olacağını biliyor. Sevgili Zeze, Silvia İle sonsuz mutlu ol.
Kitap kötü bitmedi ama içimde bir burukluk hissi, yalnız kalmışlık hissi uyandırdı. Zeze'ye alışmıştım. Okuyun bir şey kaybetmezsiniz gerçekten.
Finaller ve araya giren gel gitler yüzünden elimden uzun süre kalan tek kitabım ama sonunda bitirdim. Zeze'yi sanki kendim büyüttüm ya da benimle büyüdü. Her haylazlıkta bi parça onunla olmak isterken bi parça da Zeze yapmasan daha iyi diyerek Adam'a destek oldum. Maurice ve Adam kadar yanındaydım aslında. Adam ve Maurice gibi ama en sonunda kitabın bitiminde bende bıraktım seni. Ve hemen Delifişek'le kaldığım yerden devam edeceğim :)) kesik kesik okuduğum için bir öncesini unuttuğum yerler olduğundan biraz sıkıldım ama son 150 sayfayı bir çırpıda bırakmadan okudum. Ve tavsiye ederim. Ve Delifişek'e başlamaya gidiyorum :))
