Kitabı bitirdim, boğazımda bir yumru ile ortada kaldım. Mürşit, Madenci, Kibar, Şükran, Özgür… Sanki her biri benden bir parça oldu, sanki günlerdir onlarla yaşadım, onları dinledim, izledim. Her birinin kendi içinde öyle güzel mücadeleleri vardı ki… Kimine ağır gelebilir bu mücadeleler zira oldukça kasvet doluydu. Ama ben çok sevdim, hiç bitmesin istedim. Kesinlikle tavsiye edeceğim bir kitap oldu.