Biri
@biriolmak
80 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sanki başkarakterimiz Melody'nin zihninin içindeydim ve her şeyi onunla beraber ben de hissediyordum.
~Melody ile sevindim. Hatta öyle bir cümle var ki okuduğunuz zaman Erdem Beyazıt'ın "Bir gülüşün içimde binlerce lamba yakar." sözlerindeki lambaların kalbinizde yandığını hissedeceksiniz: "Merhaba, baba. Merhaba, anne. Çok mutluyum." Bu sözcükler şu an ne kadar sıradan gözükse de roman akışı içinde ne anlamlar ifade ettiğini anlayacaksınız.
~Melody ile üzüldüm ve Melody ile çok kırıldım (özellikle de bir öğretmene). Biz insanlar neden kalplerimizdeki engelleri kaldıramıyoruz ? Birlik içinde, birbirimizin farklılıklarını severek, saygı duyarak, anlayarak ve hepimizin duyguları olan insanlar olduğunu bilerek yaşayamıyoruz? Birbirlerine zorbalık yapan çocukları biz nasıl yetiştiriyoruz ? Özellikle buna göz yuman öğretmenler ya da bizzat kendisi de zorbalık yapan öğretmenler nasıl oluyor da vicdanları rahat uyuyorlar? Gerçekten gelecek nesli böyle mi inşa etmek istiyorlar ?
~Melody ile zihnimizin içindeki kelimeleri karşıya aktarabilmenin ne kadar değerli olduğunu anladım. Ve zihnin içinde sıkışmayı en derinden hissettim.
Bakış açılarımızı değiştirmek ve geliştirmek adına kesinlikle okumamız gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum..
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kitabın son cümlesini okuyup bitirince bir hüzne büründüm. Şükrü Erbaş'ın yazıya döktüğü duyguları, düşünceleri kalbimde karşılık bulabilmişti. Okudukça anlaşıldığımı hissetmiştim. Ve bu -insanın bir insanda kendinden bir parça bulması- kolay bir şey değil, en azından benim pek denk gelebildiğim bir şey değil. Bu yüzden bitmesine üzüldüm. Biraz daha okuyup biraz daha anlaşılmak istedim belki de. Eğer ki Şükrü Erbaş'ın cümlelerinde kendimden parçalar bulmasaydım yine de severdim bu kitabı biliyorum. Çünkü kendisi değer verdiğim bir yazar. Haliyle değer verdiğim bu insanın kalbinden kopan sözler de değer verdiğim sözlerdir zaten. Okuyup anlamak istediğim sözlerdir.
Bu anılar insanın kalbine dokunuyor. Ne güzel, kararlılıkla mücadele etmiş Sıdıka Avar. Binbir zorlukla öğrencilerini toplayıp onlara şefkatli, sevgi dolu anne olmuş. Yürek sızlatan, insanın ben olsam yapabilir miydim diye düşündüğü fedakarlıklar yapmış ve bu fedakarlıkların karşılığını onu yürekten seven, mezun olduktan sonra onun davasını aynı şekilde devam ettiren iyi yetişmiş öğrencileriyle almış. Bir öğretmen adayı olarak yoluma ışık tuttuğunu hissediyorum. Teşekkürler Sıdıka Avar!
