rzz
@birr__okur
Zaten, bir felakete sükûn ve itidalle tahammül edenlerin manzarası, o felaket için ağlayıp çırpınanların manzarasından çok daha korkunç ve ezicidir. Kuru ve sabit gözlerin arkasında nasıl bir ateşin yandığı; yavaşça kalkıp inen göğsün içinde nelerin kaynadığı bilinmediği için, insan mütemadi bir ürkeklik ve tereddüt için üzülür...
Sayfa 11
Reklam
Fakat içinden çıkamayacağım bütün bu mülahazaları bir yana bırakıyorum. Diyorum ki, hayat neyse o olarak kabul edilsin. Yani şimdilik. Şimdilik hayatı, her ne ise, o olarak kabul edelim.
Sevmek, arkadaş olmak istedikleri ortada bu istekten başka bir sebep yokken, niçin düşman gibi davranırlardı?
Sayfa 35
"Sevdiklerimin yanında uzun uzun kalmaya katlanamıyorum... sevgimi söyleyemeyeceksem."
Sayfa 20
İki insan birbiriyle tam bir uyum içinde yaşarsa, konuşmadan ya da yarım sözcüklerle bile anlarlar birbirlerini.
Sayfa 103
Reklam