birsen
@birsen
Şu anda okuduğu kitap
Kitap 3 kişi üzerinden yaşanan psikolojik değişimleri ve bu 3 kişinin yollarının kesişmesini anlatıyor. Zülfü Livaneli'nin okuduğum 2. kitabı ve açıkçası bu kitapta beni çok tatmin etmedi. Karakterlerde bir eksiklik diyaloglarda bir yavanlık olduğunu düşünüyorum. Meryem'in tecavüz travması sizi sarsamıyor, aynı şekilde Cemal'in içindeki çelişkiler çok havada kalmış ve gündelik hayatta sık sık duyduğumuz sözlerle geçiştirilmiş. İrfan fight club'ın anlatıcısının kötü bir kopyası gibi. Büyükelçi çok umut vadedecekken o da hayal kırıklığı yaratıyor. Ayrıca yazarın bu bilgimi de şu görüşümü de paylaşayım demesinden dolayı kitapta kopukluklar yaşadım. Yazarın bilgisine saygı duyuyorum, görüşlerine de katıldığım noktalar var. Ama keşke biraz daha romanla bütünlük içerisinde olabilseydi görüşleri. Kitabın bazı bölümleri sürükleyici bu da bir nebze olsun kitabı okunabilir kılıyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Öncelikle şunu belirtmeliyim ki kitap her ne kadar en çok okunanlardan ve bol alıntı yapılanlardan olsa da felsefeye giriş olarak başlanması yanlış olur. Çünkü belli bir birikimle kitabın başına geçilmesi en azından dogmatik düşüncelerden uzaklaşılmış olması gerekiyor. Farklı okumalara açık bir kitap olabiliyor Zerdüşt. Öyle ki Hitler nazi propagandası olarak kitabı çok iyi kullanmış. Üstinsan modelini sadece 1 ırka bağlayarak faşist düşüncelerine kaynak olarak göstermiş. Bunda biraz Nietzche'nin kız kardeşinin de yardımları olduğu söylentiler arasında (kendisi Nietzche öldükten sonra notlarını düzenleyip yayınlatan kişi). Benim yorumum ise kitapta bahsedilen üstinsanın ırkla alakası olmadığı, kişinin yaşayacağı içsel yolculuğun önemli olduğu. Burada üstinsanı okurken onun erkek karakter olması beklendiği izlenimine kapıldım. Kadınların görevi ise üstinsanı doğurup gelişmesine yardımcı olmak gibi sanki. Bunda da Nietzche'nin kadınlardan çok çekmiş olmasının etkisi olduğunu düşünmekteyim. Zerdüşt felsefe kitaplarının klasik anlatımı yerine roman havasında yazılmış. Bu biraz kitabı okumayı keyifli hale getirmiş bence. Felsefe kitapları okuyan biri olarak bu fikri beğendim. Kitapta bazı olaylarda göndermeler olduğunu bu yüzden onları anlamakta zorlanıldığını düşünüyorum. Özellikle hristiyanlık ve yahudilikle ilgili. Mesela akşam yemeği bölümü İsa'nın son yemek tablosuna göndermeydi. Bu çok bilinen birşey ama benim anlamadığım göndermeler olabileceğini düşündürttü bana. Kitaptaki her fikrin çok mükemmel olduğunu söyleyemem. Savaşa methiyeler düzmesi (Hitler'in kitapta en sevdiği kısımlardır büyük ihtimalle), kadınların çok geri plana atılması ve hükmetme meselesi. Bunun yanısıra devlet, din, dünyadaki sınırların ortadan kalkması gibi mevzular da var. Kitap 1 asır yıl önce
Sönmez Karakurt insanları ve Türk toplumunu çözümlemede oldukça başarılı ve Genco serisinde bu yeteneğini fazlasıyla kullanıyor. Seride yer alan karakterlerin hepsi evlere şenlik. Ama benim favorim dayıoğlu :) Genco'nun maceraları artık devam etmiyor ve bu çizgi diziyi piyasada bulmanız zor. Sönmez Karakurt artık Ortam'la yoluna devam ediyor. Ortam'ın maceralarını da kitapçılarda görmeyi umuyor ve bekliyorum.
Yine okumak için geç kaldığım kitaplardan biri. Geç olsun ama olsun diyelim. Metaforlar üzerinden sağlam ve kolay okunan bir sistem eleştirisi yapmış Kafka kitapta. (Benim okuduğum ilk Kafka kitabı ve hep nedense dilinin çok ağır olabileceğini düşünmüştüm. Bu konuda çok yanılmışım gayet akıcı ve zamanına göre oldukça şaşırtıcı bir şekilde yazılmış kitap.) İlk cümleyle insanı sarsmıştır muhakkak tabii biz artık o ilk cümleyi okumadan bildiğimiz için o sarsılmayı yaşama zevkinden mahrum kaldık. Keşke çok erken ayrılmasaydı Kafka aramızdan da bize cilt cilt dönüşümler, hikayeler, sistem ve aileler hakkında o muhteşem tespitlerini yazsaydı. İnsan Kafka'nın 40'lı yaşların da yaşayacağı dönüşümleri merak etmeden duramıyor.
Okumak için çok geç kaldığım kitaplardan biriymiş 'Aylak Adam'. Bitmemesi için yavaş yavaş sindire sindire okudum ve en sonunda bitirdiğimde de boğazımda bir yumruyla kitaba (otobüse) bakakaldım. Yusuf Atılgan karakter yaratmada, insanları, toplumu çözümlemede gerçekten çok başarılı. Kitabın olay örgüsü de takdire şayan. Cümleler içine sıkışmış süprizleri de cabası. Kitabın her sayfasında bir şeyleri çözümlüyorsunuz; aşkı, evlilikleri, kadınları, erkekleri, namusu, hayatı, işi, aylaklığı... İnsanın bunca zaman boşuna didindim çabaladım deyip bundan sonra aylak aylak dolaşıp o'nu arayacağım diyesi geliyor. (Ahh şu para denen şey dünyadan yok olsa tüm bağımlılıklarımızdan, tutsaklıklarımızdan kurtulsak.) Son olarak kitabı hala okumadıysanız okuncaklar listenizin başlarına koyun.
