Sohrab'in suskun oldugunu söylemek, yanlis olur. Suskunluk, huzur içeriyor. Sakinlik, dinginlik. Yaşam düğmesinin sesini kısmak gibi.
Sessizlik ise düğmeyi kapatmak. Kesmek. Tamamen durdurmak.
Sohrab'in sessizliği, buna özgür iradesiyle karar verenlerin sessizliği, davasini hiç konuşmadan savunma yolunu seçenlerin sessizliği değildi. Bu, karanlik bir yere sığınan, etrafindaki örtünün uçlarını kıvırıp bir bohça yapan ve onun içine gizlenen birinin sessizliğiydi.