Bazen karşımızdakini anlamadığımız için değil aslında onu çok iyi anladığımız için gitmek gerekir. Sömürücü sevgi anlayışınız karşısında kılını kıpırdatmamak yorucudur. Her şekilde kabul görmek isteyen kişi bunu bulduğunda kendini evinde hisseder ama bu duygu ona o kadar yabancıdır ki ne yapacağını bilemediği, bocalayıp durduğu cendereden çıkamaz. Sevdiği ama seçmediği, bir seçenek gibi yanında tuttuğu daldan olur. Bu kaçınılmaz bir sondur.
Küçüklüğümden beri tren yolculuklarına bayılırım. Dağların arasında aheste aheste süzülmek, kaybolmak içimdeki dinginliğe hep temas etmiştir. Düşünüyorum da içimde birikmiş tüm duygularımın arasında kıvrılmak, içlerinde kaybolmak ve tekrar kendimi bulmak sanırım benliğimin en sevdiğim bir parçası. Tüm kaybolup yeniden kendini bulma yolunda ilerleyenlere….Böyle çok güzelsin. 🤗