…düşlere sarıla sarıla ve onları terk ede ede vicdanım kevgire dönmüştü, binlerce oyuklar oluşturacak şekilde delik deşik olmuş, mide bulandırıcı şekilde bozulmuştu.
Gerçekten de farkına varmaktaydım ki alışık olduğum şeylerden bana söz edilmez olduğu andan itibaren artık hiçbir şey beni karşı konulmaz bir tür sıkıntıya kapılmaktan, yavan, korkunç bir ruhi felaket haline gömülmekten alıkoyamıyordu.