Olmazsa olmaz değil fakat okumaya değer
11 Mart 2026 tarihinde okumayı bitirdiğim bir kitap.
Kitabı okumadan önce hakkında bir çok dokunaklı alıntılara rastladım ve bu alıntıların kitabı bir an önce okumama büyük katkısı oldu. Aynı zamanda beklentimi de yükseltti.
Kitap maddeler halinde yazılmış genel haliyle özlü sözler ve öğütlerden oluşan, bir yandan üzerinde bis baskı yaratıp boğan, diğer yandan da değerli ve her şeyiyle hayata vakıf olan bir dostundan tavsiyeler dinliyormuş gibi hissettiren bir kitap.
İçinde beni oldukça etkileyen, duymaya ihtiyacım olan ve başka hiçbir kitapta okuyamayacağım konulardan bahsetmesinin yanında herkesin ağzına pelesenk olmuş, ağızdan ağıza dolaşan nispeten "basitleşmiş" laflar da var.
Bilhassa bir konudan bahsetmek istiyorum; kitabın neredeyse her bölümünde hatta 10 maddeden birinde tanrıya teslimiyetten söz edilmiş. Kitabın içinde bazı konulardan bir kaç defa söz ediliyor, bir cümlenin neredeyse birebir aynısı tekrar karşına çıkabiliyor."Tanrıya teslimiyet" konusundan da bu şekilde defalarca söz edilmiş ve olmazsa olmaz bir durum gibi kabul edilmiş. Bana kalırsa fazlasıyla abartılmış bazı kısımlarda ise neredeyse insan iradesini hiçe sayılmış.
Tanrıya teslimiyet konusu dışında kitapla bu kadar ters düştüğüm başka bir konu olmadı. Totalde kitap benim için olmazsa olmaz değil fakat okumaya değer.
Sırlar sırlar·656 syf.·
7/10
2025 161. kitabı
Sanırım Robert yaşlandı ve prof. olmanın avantajı ile karşı tarafa sadece bilgi ve kahve sunuyor? Mutsuzum ki bu yaşlılık hali, heyecanı yitirttiği gibi, okuma hazzına da köstek oluyor. Artık yeni romanı çıktığında hemen koşup almak yerine eski kitaplarını bis yapacağım. Tamamen üstada saygımdan.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
8/10
2025 32. kitabı
cok guzeldi ve eglenceliydi. patrick reich'in davalarini cok seviyorum cok eglenceli oluyorlar. constanze ve patrick zaten... favori shipim ajajahsjajjs. gayet de basitti. a2-b1 seviyesi icin zaten. okunur ya diger patrick reich davalarini da okuyacagim. bu arada birazcik tetiklenmis olabilirim... fazla bir sey yoktu tabii ama uzuldum yaa.
KokuRoman
Son sayfasını okuyup kitabı kapattığımda uzunca bir süre beni düşündüren bir roman oldu Koku. Sıra dışı kurgusuyla okuru çeken Koku, postmodern ögeler barındıran polisiye ve fantastik bir roman ayrıca. Romanda “ koku” kavramı o kadar başarılı tasvir edilmiş ki okur ilk bölümde anlatılan balık pazarının kokusunu hissedebilir. Roman, Paris’te bis kokulu bir balık pazarında başlar. Berbat bir ortamda dünyaya gelen Greneuille, annesi ölünce bakıcı ailelerin yanında aşağılanarak, dışlanarak büyür. Bu durum iyice yalnızlaştırır onu ve bunun sonucunda tüm odak noktası “ koku alma duyusu” olur. Kokular onun için bir yere, bir şeye ait olmaktır. Ancak kendi kokusu yoktur. Bu onu daha da büyük bir bunalıma sürükler. Sonunda kızıl saçlı kadınlara ve onların kokularına tutku derecesinde bağlı olduğunu fark eder. Ve onları öldürerek kokularını şişelere hapsetmeyi öğrenir. Gerçek üstü sınırların zorlandığı bu sürükleyici roman şimdiye kadar otuz üç dile çevrilmiş,aynı zamanda sinemaya da aktarılmış.
Buket Uzunerin daha önce iki yeşil susamuru ve uzun beyaz bulut Gelibolu kitaplarından sonra okuduğum 3. Eseri.. bu kitabı diğer okuduğum kitaplarından çok farklı bir kurguya ve konuya sahip.. Birleşmiş Milletler tarafından seçilmiş bir grup öğrencinin programa davet edilip burada seminerlere katılıp seminerler vermesi sonucunda aslında bulundukları yerin bir klinik olduğunu (deliler kliniği), bu klinik ve programların ise seçilen öğrencileri normalleştirme programı olduğunu farketmeleri ile birlikte bu seçilmiş kişilerin Balık İzlerinin Sesi (BİS) isimli ütopik bir adaya kaçışlarını, bu normalleştirme programı içerisinde ve kaçışlar esnasında yazarımız başkarakterlerimizden olan Afife Piri ve Romain Gary nin aşklarını da araya sıkıştırmış olup fantastik bir konu edinmiş yazarımız.. Sıradışı ve büyük bir giz taşıyan kurgu olarak da çok dikkat çekici diyebilirim.. İçerisinde altını çizerek okuduğum çok güzel cümleler var en beğendiğim ise; İnsan benzemeye en korktuğuna benzemez mi aslında? Yani insan en çok retetiği şeye yatkındır..
Merhabalar, uzun bir aradan sonra Zeliha Eren kitabı okumak bünyeme neler neler enjekte etti.
BİS'e gizlice sızan Azra'nın hafızasını yerine gelmesiyle yerine getirmesi gereken görevlerinin peşine düşer. Azra görev görev diye ortalıkta gezerken onunda peşine Mert düşer. Azra'nın asıl amacının ne olduğunu öğrenmek için deyim yerindeyse tutkal gibi yapışarak her göreve birlikte giderler. Tabii ki Azra'yı çözmek kolay değildir uzun yıllar Cemre'nin sağ kolu gibi yaşayan birisini anlamak güçtür. Görev diye adlandırdığı şeyler aslında bir oyun gibi birini tamamladığın zaman bir seviye daha açılıyor ve her görev birbirinden değişik, zorlu hatta başarılı olmasınlar diye tuzaklı. Tabii ki eğlenceli anları da fazlasıyla var özellikle bir görevde Lucas ve Mysty'le karşılaşıp hikayenin parçası olmalarını zevkle okudum. Lucas'ın acı çekmesinden büyük bir keyif aldım, teşekkürler Azra :).
Ben kemerlerimi bağlayıp okuyordum ama pek fayda etmedi çünkü Azra'nın yaşadıklarını, Cemre'nin ona oyunu ve tüm o görevler sonucundaki asıl planı... Koca yürekli Azra'm Mert'im aşk adamım asla Azra'dan vazgeçmedi. Bu ikiliyi okumayı çok istemiştim ve kitapta diğer BİS kahramanlarıyla hasret gidermek çok çok çok iyi geldi bana. Sizi çok seviyorum serseri çocuklar.
