Sevmeye kendinden başla. Kendini sevki ötekini de sevesin .Kendini bil, kendini kabullen, kendini sev. Önce kendi içinde bir yolculuğa çık, seni bulunduğun yerden daha öteye taşıyacak iç kaynaklarını keşfet . Gösterdiğin çabayı ,ilerleme ve niteliği fark et .
Kaç zorluğu yendin , kaç savaş kazandın, kaç yenilgiden iyileştin, bak . Kaç kez düştüğün yerden doğrulttun. Önce insana kıymet ver, kendi nefsindeki Hz. insanı bul. Kendini dinlemeyi, kendine saygı duymayı ve sevdiğinde, iştilidiğinden ve saygı duyduğundan emin olmayı öğren. Kendini tevazu ve saygınlıkla sev, değişmeye ,tekamül etmeye hazır olarak .seni yaratana yakınlaşmak için önce kendini sev, nefsim hevâ ve heveslerinden özgürleş. Bakış ,arzu ve niyetini ıslah et önce. Aşkın kölee pazara satıl da egove arzularına köle düşmeden sev kendini . Sev ve olmak istediğin kişi olmaya doğru hamle et .Her yeni günde şaşırarak sev hayatı. En aşina ve sıradan olan şeyde bile sıradışı bir şey bulacak gibi sev. Bakmayı öğrenmek ,sevmeyi öğrenmektir. Aslında tersi de doğru : sevmeyi öğrenmekle de bakmayı öğreniriz. Anlamak için sevmek gerek. Varlık senden keşif bekliyor, haydi kalk. Niceliği çoğaltacagına niteliği yoğunlaştır. Aşkı yeniden icraat edercesine sev. Dünyayı ürkütmeden sev, aşka gürültüye boğmadan sev .Sevmeyi bilene her şey konuşur: bir bakış, bir ifade ,bir duygu, bir yara, biri yokluk ,bir sessizlik. Yargılamadan dinle, yargılamadan sev. Hatta yargılarsan bile sev ki hakiki sevgi ,budur belki.
Yeter ki sev .