"DÜNYA YEŞİLKEN"
"Ağaca bakınca sevinçten ağlayan da olur, yoluna dikilmiş yeşil bir nesne gören de."
Bir yaprak düşünelim. Sadece bir yaprak. Rüzgârla savrulan, sonbaharda sararıp dökülen sıradan bir yaprak. Peki ya bu yaprak, milyonlarca yıl önce yaşamış bir ağacın, zamanın içinde donup kalmış sessiz tanığıysa?
Bugün nefes aldığımız hava, bastığımız toprak ve gölgesinde dinlendiğimiz ağaçlar… Bunların hiçbiri tesadüf değil. Milyarlarca yıllık bir bitki evrimi, Dünya’yı yaşanabilir kılan sessiz ama devasa bir dönüşümün mimarı.
Eser, bu taşlaşmış sessizliğin içindeki çığlığı duymamızı sağlıyor. Yazar, bilimsel anlatıyı ustalıkla kullanarak bizi tarih öncesi denizlere, bataklıklara, ormanlara ve savanalara götürüyor.
Bitkiler olmadan dinozorlar olur muydu? Cevap şaşırtıcı: Hayır. Kılıç dişli kediler, dev sürüngenler ve hatta insanlar — hepsi bitkisel ataların evrimsel çabalarının üzerine inşa edildi. Bitkiler atmosferi oksijenle doldurmasaydı, hayvanlar karaya çıkmaya cesaret edemezdi. Ormanlar oluşmasaydı, atalarımızın anatomisi bugünkü gibi şekillenmezdi. Her bölümde hem bitkiler hem hayvanlar sahnede yer alıyor. Ama bu kez hayvanlar başrolde değil. Onlar, bitkilerin açtığı yolda yürüyen misafirler sadece. Türler arasındaki o kadim etkileşimler, bugün “yuvamız” dediğimiz Dünya’yı nasıl şekillendirdi? Hangi bitki hangi canlının evrimini tetikledi? Hangi orman hangi türün doğuşuna zemin hazırladı?
Tüm bu soruların yanıtları, Hayat Ağacı’nın giderek büyüyen gövdesi boyunca yürüyerek veriliyor. Taşlaşmış sessiz kayıtların içinden, kadim köklerden günümüze uzanan evrimsel hikâyenin dallarını keşfe çıkarıyor bizi.
Bugün dinozorları, kılıç dişli kedileri, mamutları konuşuyoruz. Onlara hayranlık duyuyoruz. Onların devasa kemiklerini müzelerde izliyor, çocuklarımıza
Fazla Uzaklaşmadan YazmalıyımEdebiyat
Puan vermedi
#Fazlauzaklaşmışolamaz Kevser Hattatoğlu'nun ilk eseri. KESİK, KABUK ve DİKİŞ İZİ isimlerini verdiği bölümlerden mürettep öykü kitabı, neşterini maharetle kullanan eller gibi okuyucusunun şifa bekleyen yaralarına dokunuyor. Kevser Hattatoğlu'nun babalar, anneler ve evlatlardan oluşan rüyalar ve hayallerle örülü dünyasında; gerçekliğini hepimize inandırdığı Handelibe'nin sokaklarında, onun dili kullanmadaki ustalıklı rehberliği eşliğinde dolanıyoruz. Birçok hikâyesine öylesine aşinayız ki aynı zamanda ilk kez onun kaleminde can buluyor gözden kaçırdıklarımız. Yazdıklarıyla ilham kaynağı olmaya, onulmaz yaralara şifa olmaya devam etmesi dileğiyle...
İlk öyküsü Ondan Geriye Say. Doğumunda annesiz kalan ve eksik kalan bu yanı hiç dolmayan yalnız bir adamın kalp nakliyle hayata tutunma çabasını okuduğumuz öykü, yaşamın doğum ve ölüm dengesinden ibaret bir gerçeklik olduğunu hatırlatıyor okuyucuya. "Çünkü kendini anlatmak zordur. İnsanlar birkaç etiketle tanımlar seni ve sökmek kolay değildir onları bedeninden."
Hangi Elimde öyküsüyle hüznün ve mutluluğun aynı anda yaşandığı hastane koridorlarında dolanmaya devam ediyoruz. "Beklenmeyen bir çocukmuşum ben." diyor Ahmet. Anne ve babanın geç yaşlarda çocuk sahibi olma utancını bir ömür ruhunda taşıyan, babasıyla oynadığı o kısacık hangi elimde oyunlarıyla avunan bir çocuk yetişkin o. Fazla uzaklaşmadan, her an her yerde karşılaşabileceğimiz biri. "Geç kalmış insanların hayatı bir yerden yakalamak için aldığı fazla düşünülmemiş kararlara benzerdi gayreti, küçümsemezdim." dediği satırlarla bütün yoksunluklarına rağmen babayı mazur görmenin, bu toprakların çocuklarına yaraşır bir haslet olduğunu düşünüyoruz.
Son Konserve Kavanozu annesini ondan geriye kalan son konserve kavonozunda arayan bir kadının hikâyesi. Mükemmeliyetçi
Reklam
Merhaba kitap severler
Size şuan aşırı popüler olan bir kitapları geldim
Popüler ama içi asla boş değil, beni etkileyen ender kitaplardan
Hamnet
Maggie O'Farrell
293 sayfa
10/9
İlk bir 50 sayfa yazarın anlatımından mı kaynaklı bilmiyorum kitabın içerisine girmek olayları anlamdırmak biraz zor.
İçine girdikten sonra elinizden bırakamayacağınız bir kitap.
Evinize gelen bir mektuptan çocuklarınıza veba bulaşsa ne yapardınız?
Bazı hislerinizi güçlü, geleceğini hisseden bir anne olarak üç çocuğunuz var ve siz ölürken yanınızda iki çocuğunuz olduğununa dair bir rüya görseniz bununla nasıl yaşarsınız?
Bitkisel olarak tedavi yöntemleri yapan, insanlara şifa dağıtan biri olarak çocuğuba yardım edebilecek mi?
Siz zayıf olanı tedavi etmek için uğraşırken, güçlü olanın da hastalığa yakalandığını görürseniz ne yaparsınız...
Agnes, sevdiği adamla, üç çocuğu ile bir hayat yaşarken herşey bir anda tepetaklak oluyor.
Kocasının daha mutlu bir hayatı olsun diye onu başka şehire gönderip, bütün sorunları kendisi üstleniyor.
Çocuğunun ölümü ile bile kendi başına savaşmak zorundadır kalsanız.
Ahhh Agnes...
Hamnet...
Bir çoğunun doğumundan ölümüne kadar olan bir süreyi, annesinin çektiği acıyı, o gittikten sonra yaşamaya çalışmalarını çok güzel anlatan bir yas kitabı...
Alıntılar
Söz ver. Ben yokken güvende olacağını bileyim ki içim rahat olsun.
Yalnız toprak ve ceset var; başka bir şey yok.
Aynı zamanda insanın olmak zorunda olduğu kişi olabildiği için değil, olduğu gibi, koşulsuz şartsız sevilmesinin nasıl bir şey olduğunu hatırlayarak büyüyor.
Sessizliğin büyük bir güç olabileceğini öğrenmiş.
BAHÇIVAN VE ÖLÜM-GEORGI GOSPODİNOV,206 sayfa
Yine ekipçe harika bir kitap okuduk.Ben& 
Sevilay & 
Mesut Ayaz Kitabı okumama vesile olan bana hediye gönderen canım,gönüldaşım,sevgidaşım Sevilay’ım tekrar çok teşekkür ediyorum sana.Tabiiii ortak okumalarımızın olmazsa olmazı Mesut…Her okumamıza farklı bir bakış açısı getirir.Farklı bir gözle bakmamızı sağlar.Her ikinize de çok çok teşekkür ediyorum canım arkadaşlarım.Daha sırada çok kitabımız var ortak okunacak
“Babam bahçıvandı.Şimdi bir bahçe.”
Sonu baştan belli olan bir roman.Yani başkahraman kitabın sonunda ölüyor.Yazar bunu daha ilk sayfada söylüyor…Hatta sonunda değil ortasında ölüyor diyor… Ama vefatının öncesini ve sonrasını anlatan tüm hikayelerde o yine hayata dönecek. Çünkü, Guastin’in dediği gibi, geçmişte zaman tek yönlü akmaz…
Kitap ölüm hakkında değil, sona eren bir hayat için duyulan hüzün hakkında…
Bahçıvan ve Ölüm baştan sona yazarın yaşamından bir kesiti, yaşamının en zor süreçlerinden birini, kanser teşhisi konan babasını , tedavi ve ölümü sonrasını ve yaşadığı süreçteki ilişkilerini ve en sonunda yasını anlatıyor.
Bahçıvan olan baba, yaşamı boyunca toprağa ve doğaya bağlı bir insan olarak yaşamıştır.Hastalığı ilerledikçe hayat yavaş yavaş hastane odalarına ve anılara sıkışır.
Yazar , babasının hastalığıyla mücadele ederken geçmişteki anıları hatırlar:
Bahçede geçen çocukluk anları
Babasının doğayla kurduğu ilişki
Ailenin gündelik hayatı
Bu anılar sayesinde okuyucu, baba ile oğul arasındaki güçlü bağı daha iyi hisseder.
Bu anılar, ölümün yaklaşmasıyla daha anlamlı hâle gelir. Bahçıvan figürü burada güçlü bir simgedir. Nasıl ki bahçıvan toprağa tohum eker ve bitkilerin büyümesine yardımcı olursa, insan da yaşam döngüsünün bir
Sevilay & Mesut Ayaz Kitabı okumama vesile olan bana hediye gönderen canım,gönüldaşım,sevgidaşım Sevilay’ım tekrar çok teşekkür ediyorum sana.Tabiiii ortak okumalarımızın olmazsa olmazı Mesut…Her okumamıza farklı bir bakış açısı getirir.Farklı bir gözle bakmamızı sağlar.Her ikinize de çok çok teşekkür ediyorum canım arkadaşlarım.Daha sırada çok kitabımız var ortak okunacak
“Babam bahçıvandı.Şimdi bir bahçe.”
Sonu baştan belli olan bir roman.Yani başkahraman kitabın sonunda ölüyor.Yazar bunu daha ilk sayfada söylüyor…Hatta sonunda değil ortasında ölüyor diyor… Ama vefatının öncesini ve sonrasını anlatan tüm hikayelerde o yine hayata dönecek. Çünkü, Guastin’in dediği gibi, geçmişte zaman tek yönlü akmaz…
Kitap ölüm hakkında değil, sona eren bir hayat için duyulan hüzün hakkında…
Bahçıvan ve Ölüm baştan sona yazarın yaşamından bir kesiti, yaşamının en zor süreçlerinden birini, kanser teşhisi konan babasını , tedavi ve ölümü sonrasını ve yaşadığı süreçteki ilişkilerini ve en sonunda yasını anlatıyor.
Bahçıvan olan baba, yaşamı boyunca toprağa ve doğaya bağlı bir insan olarak yaşamıştır.Hastalığı ilerledikçe hayat yavaş yavaş hastane odalarına ve anılara sıkışır.
Yazar , babasının hastalığıyla mücadele ederken geçmişteki anıları hatırlar:
Bahçede geçen çocukluk anları
Babasının doğayla kurduğu ilişki
Ailenin gündelik hayatı
Bu anılar sayesinde okuyucu, baba ile oğul arasındaki güçlü bağı daha iyi hisseder.
Bu anılar, ölümün yaklaşmasıyla daha anlamlı hâle gelir. Bahçıvan figürü burada güçlü bir simgedir. Nasıl ki bahçıvan toprağa tohum eker ve bitkilerin büyümesine yardımcı olursa, insan da yaşam döngüsünün bir
Toprağa Değil İnsana Kök Salan Bir Bilincin Günlüğü: Tristan·168 syf.·1000Kitap
10/10
2026 12. kitabı
“Bir ağacın devrilmesi, koca bir kütüphanenin sessizliğe gömülmesiymiş…”
Kendi bahçemi yeşertme hayalleri kurarken, bir armut ağacının gövdesinde yükselen koca bir duygusal imparatorluğun yıkılışına tanık oldum. Bazen bir fidanı toprağa dikmeden önce, onun hikâyesini ruhunuza dikmeniz gerekir. Bugün size bahçemden önce zihnime kök salan üç yüz yıllık bir vedadan söz açacağım; çünkü ben bir ağacın zihninden dünyayı seyretmenin bu kadar sarsıcı olacağını hiç düşünmemiştim.
Tristan, üç yüz yaşına yaklaşmış bir armut ağacı, Dr. Lannes’in iki armut ağacından biri olarak bize sessiz bir yaşam dersi veriyor. Bir fırtına sırasında gövdesi topraktan ayrıldığında, kökleri yumuşayan toprakla birlikte gövdesinden kopuyor; bu an, hem Tristan’ın hem de Dr. Lannes’in hayatında bir dönüm noktası oluyor. Dr. Lannes, kalp yetmezliğiyle mücadele eden bir kardiyolog ve bu süreçte Tristan, ona tanıklık ederek, geçmişin ve anıların yükünü sessizce taşıyor. Tristan’ın bilinci, kendi varlığının sınırlarını, ölümden sonra ne olacağını ve insanların hatıralarını nasıl sürdürdüğünü sorguluyor. Küçük bir kızın gövdesine oyduğu heykellerde yaşayıp yaşamadığını, parçalarına ayrılan kütüklerde mi yoksa hâlâ kendisinde mi saklı olduğunu düşünerek varlığın anlamını çözmeye çalışıyor.
Ağaç, sadece kendi acısını değil, insanın acısını da taşıyor. Dr. Lannes’e duyduğu bağlılık, yaşlı hâlini izlerken hissedilen bir tür sevgi ve hayranlıkla birleşiyor. Tristan, Lannes’in oğlunu kaybetmesinin ağırlığını gövdesinde saklıyor ve ölümle yaşam arasındaki ince çizgiyi bizlere gösteriyor. Bu bağ, bir ağaç ile insan arasında kurulan en derin ve sessiz iletişimlerden birine dönüşüyor. Tristan, geçmişin acılarını, kayıpları ve hatıraları bedeninde hissederken aynı zamanda yeni nesillerle de bir bağ
Dan Brown
Sırların Sırrı
* Bilincimiz beynimizde oluşmaz. Aslına bakarsanız, bilinciniz beynimizin içinde bile değildir.
Yazarın bu kitabı bizi çok ilginç alanlara götürdü. Beynimizi allak bullak etti . Ölüm ve yaşam arasındaki o ince çizgi derler ya meğerse o çizgi de neler saklıymış.
Benim yazarla tanışma kitabım oldu .İlk dikkatimi ceken yazar bütün olayı bir güne sigdiriyor ve ilk kez okuduğum için bu bana değişik geldi.Büyük ihtimal diğer kitaplarını da okuyacağım .
Gelelim kitaba bize neler anlattı
Yazar kitapta okuyucuyu Prag sokaklarında ve tarihi mekanlarinda harika bir gezintiye çıkarıyor . Bir yandan anlatmak istediği konuyu satırlara dökerken diğer taraftan kurguyla karışık bilimsel araştırmalara değiniyor. Tabi bu araştırmalar deneyler hiç yabancı olmadığımız bazı konuları içeriyor.
Beyin neleri depolar, ölümden sonra hayat var mıdır, rüyalarımiz gerçek hayatın bir yansıması mıdır, bitkisel hayata geçen birinin gerçekten beyin ölümü gerçekleşmiş midir çoklu kişilik nedir ölüm anında ruh bedenden ayrılınca neler olur bilinç ve işlevi nedir epilepsi hastalığının çözümü var mıdır zihinsel Telepati ve altıncı his dediğimiz olay kime göre mevcut. Peki bir bedende iki kişilik mevcut olabilir mi ????????
Kurguya gelince simge bilimci Robert London sevgilisi Kathrine Solomon ile Prag'daki bir konferansa davet edilir fakat bu davetin amacı Kathrine 'nin yazmayı planladığı bilimsel çalışmaları konu edindiği kitabın basılmasını önlemek . Çünkü içeriği bazı kesim için önem ve tehlike arz etmektedir. CIA ajanlarının da peşinde olduğu bu kitap hangi sırlarla dolu acaba
Yazar bu bütün olup biten olayları anlatırken Prag'daki tarihi kaleler, köprüler , kiliseler ve önemli bir yer olan Folimanka Parkından da bahsediyor. Zaten
Reklam
Reklam