Sevgide eksik kalan taraflarımızı ancak ve ancak Allah Subhânehu ve Teâlâ ile tamam edebiliriz.
İnsan sınırlı bir varlıktır; sevgisi, gücü, sabrı ve vefası da sınırlıdır. Bu yüzden beşerden beklediğimiz her şey, bir gün bizi eksik bırakabilir.
Eğer Allah’ın istediği gibi bir kul olma gayreti gösterir ve imanın lezzetini gerçekten tadabilirsek, dünyada peşinden koştuğumuz birçok şeyin ne kadar geçici olduğunu fark ederiz.
Bizler çoğu zaman sevgiyi, değeri ve huzuru insanlarda arıyoruz. Kalbimizi beşerlere bağlıyor, beklentilerimizi onların omuzlarına yüklüyoruz. Sonra da kırılıyor, yoruluyor ve hayal kırıklıkları içerisinde kalıyoruz.
Hâlbuki Allah Teâlâ bizleri yalnızca kul olmak için yarattı. Kendisine kulluk edelim, O’nu tanıyalım ve O’na yakınlaşalım diye bu dünyaya gönderdi. Dünyanın bir oyalanma yeri, ahiretin ise gerçek yurdumuz olduğunu bize defalarca hatırlattı.
İnsanlara gönül verilir, sevilir, değer verilir; fakat kalbin asıl bağı yalnızca Rabbine olmalıdır.
Çünkü beşere bağlanan kalp kırılabilir, fakat Allah’a bağlanan kalp sükûna erer.
Olay aslında çok basittir:
Ruhunu ve kalbini, ait olduğu yere; imana bağla.
Dikkat edin! Kalpler ancak Allah’ın zikriyle mutmain olur.
(Ra’d-28)
Bizi bizden olan güzelleştirdi, bizi sırrımızla bilmeyen, önümüzdeki aşkla tanımayan üzdü.
Dışımızla yetinen, içimizi imanla okumayan kırdı..
Yarına Allah için bakmayan, bugünü dünyalıkla tartan anlamadı.
Suretimizde kalan, siretimizdeki duayı duymayan yordu.
Ama biz onlara takılıp kalmadık; zira hep aşkla Allah’a yürüdük.
Biz bize hep yettik..
___ /Güven Taşdemir
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Allah, gönlümüze hayırlı olmayanı sevdirmesinHayata Dair
Hayat, her istediğimizi verdiğinde değil; bazen bizden aldıklarında da bize iyilik eder. O an anlayamadığımız gecikmeler, kapanan kapılar, yarım kalan hayaller ve sessizce biten yollar… Belki de bizi daha büyük bir zarardan koruyan ilahî bir rahmettir.
İnsan çoğu zaman kaybettiğine üzülür; oysa Allah bazen alarak korur, geciktirerek olgunlaştırır, vermeyerek daha hayırlısını hazırlar. Çünkü biz sadece bugünü görürüz, Rabbimiz ise sonunu bilir.
Bu yüzden her “neden?” yerine biraz da “vardır bunda bir hayır” diyebilmek gerekir. Zira bazı vedalar başlangıç, bazı kayıplar kurtuluş, bazı yükler ise insanı gerçek menziline taşıyan kanatlar olur.
Allah, gönlümüze hayırlı olmayanı sevdirmesin; hayırlı olanı da vakti gelince en güzel şekilde nasip etsin. Âmin.🤲
Selamün Aleyküm..
YA BAKİ (c.c)
Bâki olan, her şey, herkes gitse de kalan, ezeli ve ebedi olan Sensin.
Sen yetersin.
Sen daima varsın.
Senden hariç her şey fani.
Ölmeye, yok olmaya, sönmeye mahkum.
Tüm bunların idrâkine varmayı hakkıyla sadece seni memnun etmeye çalışmayı nasip et.
Yeni bir güne daha Senin isminle uyandık Elhamdülillah. Ömrümüzden eksilen her anı bize ibret kıl. Boşa geçenleri affınla ört. Hayra vesile olanları kabulünle bereketlendir.
Her günümüzü kalbimizi yokladığımız bir muhasebe günü eyle.
Şimdiye kadar bilerek ya da bilmeyerek işlediğimiz hatalar için Senden af diliyoruz.
Tevbe kapılarını yüzümüze kapatma.
Dilimizden dökülen pişmanlığı kalbimizdeki samimiyetle buluştur. Bizi nefsimizin savrulmalarından muhafaza eyle. Sabırla duran, tevekkülle teslim olan kullarından eyle.
Ey zamanın ve ömrün sahibi olan
Rabbimiz (c.c)
Başlayan her yeni günü kalbimizde yükle değil, hikmetle kapatmayı nasip et. Önümüzdeki günleri imanla, ahlakla ve istikametle yaşamayı lütfeyle.. Evlerimize huzur, gönüllerimize sükûnet, dualarımıza kabul yaz. Bugünü senin rızana daha yakın bir kul olmaya niyet ettiğimiz mübarek bir eşik eyle.
Rabbimiz (c.c)
Senin bize bildirdiğin herşeyi , vahyini, İşittik, itaat ettik. Ey Rabbimiz (c.c) affına sığındık! Dönüş, Sanadır.
Rabbimiz(c.c)
Unutursak veya hataya düşersek bizi sorumlu tutma.
Bizden öncekilere yüklediğin gibi, bize de ağır bir yük yükleme. Bize gücümüzün yetmediği işler de yükleme! Bizi affet! Bizi bağışla!
Bize acı! Sen bizim
Kafiyelere uydum bu seferEdebiyat
Bir Bütündür Yüreğim
Düşen ne candı, ne tan
Varılan bir yoldu bu ciwan
Şimdi ne dert kalmış ne de tasam
Bir elekten geçtim, felek bile kolaçan.
Sesimi yıldırandır bu çalı desenli ihtişam
elbet bilinirdi, yüce aşkta bir lisan
Kanımca ezilmez artik yürek fukaram
Ne daha yenilirim ne de eksik kalırım bu yoldan.
Bilinmezdi elbet, ezilen çiçeklerin dramı
birçok yillıktı anılar, kelebeklere zulüm...
Kim derdi ki, ben avare bir Yusuf
Ne kuyuda susuz kaldım, ne aşka üryan
Hep yalnızdım imanın en soğuk kuytusunda
Şimdi ne Cennet bağlar beni ne de nizam.
Buydu bize bahsedilmiş bir mizgin
yetemesem neye yarar coşmam.
Bir duymuşlar beni, sessizlik bunca bohçam
şimdi ne görseler bilmukabele hâlimden
çığırtkan düşlerdi bunca beni aksettiren
varabildim sonunda nelerdir bizlere kalan.
Bu umutsuzluk pergelindedir gölgem
Faydam yoktur adımdan gayrı manaya
yine de Tanrı bilir derim, kal-û beladan