“Pek çok insan beklenti yükledikleri insanları sevdiklerine inanıp, aralarındaki bağın gelişip zenginleşmesine katkıda bulunmamasına rağmen o insanlar tarafından ‘yaşatılmayı’ bekleyebiliyor. Oysa, aslında, hayatımızın ilk dönemlerinden bugüne taşıdığımız alacaklarımızı, yetişkin insan olarak kurduğumuz ilişkilerden ‘tahsil etme’ hakkına sahip değiliz.Bu talebimizde direndiğimizde, genellikle kendileri de tahsilat peşinde insanlarla karşılaştığımızdan ilişkilerimiz düş kırıklığıyla sonlanıp tükeniyor.”
Bir insana karşı tavır alabilirsiniz ya da kızıp aşağılayıcı sözcüklerle onu incitebilirsiniz, hatta fiziksel saldırıda bulunup hastanelik edebilirsiniz, ama onun varlığını yok farz ettiğinizde ona katlanılması en zor duyguyu yaşatırsınız: “Hiçlik.”
“Günümüz dünyasında “mışçasına ilişkiler”salgın halinde, insanlar birbirlerine ulaşamaz, birbirlerini hissedemez haldeler. Bu arada, “sohbet”in yerini “karşılıklıklı ya da çoklu monologlar” ve “geyik”; “keyif”in yerini “gürültüyle uyarılma eşliğinde eğlence” aldı. Giderek artan sayıda insan, ilişkizlik sonucu, tek kişilik gösterilerine seyirci ya da monologlarına dinleyici talep eder halde.”