Biz uşaq olanda gizlənpaç oynayardıq. Qaçıb özümüzə gizlənəcək yer axtarardıq — qapının arxası, pərdənin yanı, stolun altı, qaranlıq bir künc… Sonra nəfəsimizi belə saxlayardıq ki, bizi tapmasınlar. Hamı elə düşünərdi ki, gizlənən adamın ən böyük qorxusu tapılmaqdır. Amma məncə heç vaxt elə olmayıb. Əslində, içimizdə balaca bir ümid olardı ki, kimsə gəlib bizi tapsın. Hətta gizlənəndə belə qulağımız səsdə olardı — addım səsləri yaxınlaşırmı, adımızı çağırırlarmı deyə. Çünki o vaxt da insanın içində bir hiss var idi: “Kaş məni tapsınlar.” Çünki tapılmaq görünmək idi. Tapılmaq “sən varsan” demək idi. Ən böyük qorxu isə gizləndiyin yerdə unudulmaq idi. Oyunun bitməsi, hamının evə getməsi və sənin hələ də gizləndiyin yerdə qalmağın… Bəlkə də insanın içindəki ən köhnə qorxu elə budur : unudulmaq. Sonra böyüdük. Amma qəribəsi odur ki, oyun heç vaxt bitmədi. Sadəcə forması dəyişdi. Uşaq olanda divarların, qapıların arxasında gizlənirdik, indi isə özümüzün içində gizlənirik. İçimizdə nə qədər qırılmış şey varsa, hamısını yaxşı görünən tərəfimizin arxasına qoyuruq. Güləndə hər şey yaxşıymış kimi görünürük, amma heç kim bilmir ki, bəzən o gülüşün altında neçə gecə ağlayıb susmuş bir insan yatır. “Yaxşıyam” deyəndə hamı inanır, çünki heç kim “həqiqətən yaxşısan?” sualını verəcək qədər dərinə baxmır. Bəzən elə yorulursan ki, bunu izah etməyə belə halın olmur. Sadəcə susursan. İnsanlar elə bilir sakitləşmisən, halbuki içində min dənə fikir bir-birinə qarışır. Elə günlər olur ki, özün özünü başa düşmürsən. Nəyə görə ağrıyırsan, niyə bu qədər boşluq hiss edirsən, niyə heç nə əvvəlki kimi hiss olunmur — bilmirsən. Sadəcə içində qəribə bir ağırlıq olur. Heç kimə danışa bilmədiyin, danışsan belə tam izah edə bilməyəcəyin bir ağırlıq. Ən qəribəsi də odur ki, insan ən çox anlaşılmaq
Bu gün kitab sərgisində idim və yeni kitablar aldım. İndi isə hər biri haqqında sizə məlumat verəcəyəm. Başlayaq.
1.Dəlisov:
I.Hissə- 
Şəkər Portağalı
II.Hissə- 
Günəşi Oyadaq
III.Hissə- 
Dəlisov
Bəli bu kitab məşhur Şəkər Portağalı serisyasının III yəni sonuncu kitabıdır. Cəmi 10 manat idi amma kitab sərgisində hər kitabda olduğu kimi 20% endirim edildi və 8 manata əldə etdim. Hal-hazırda oxuduğum Günəşi Oyadaq kitabını bitirdikdən sonra başlayacağam. İnşAllah :)
2.Biz:
Bu kitab məşhur 
1984 kitabına çox bənzəyirmiş. Mən əslində 1984 kitabını alacaqdım amma bitdiyi üçün yox idi və satıcı sağ olsun , mənə bu kitabı tövsiyə etdi. Bu kitabın 1984 kitabına çoox bənzədiyi dediyi üçün aldım. Hətta bu kitab 1984 kitabından əvvəl dərc olubmuş. Qiyməti 12 manat idi və endirim ilə 10 manata əldə etdim. Hal-hazırda rəflərimdə olan bəzi kitabları oxuduqdan sonra başlayacağam. İnşAllah :)
3.Cinayət və Cəza:
Məşhur yazıçı 
Fyodor Dostoyevski yə aid bu kitabı almaq çoox istəyirdim. Bu kitab əslində 600-680 səhifə arasındadır amma böyük versiyası olmadığı üçün qısa 128 səhifəlik versiyaanı aldım. 5 manat idi amma endirim ilə sadəcə 4 manata əldə etdim. Növbəti aylarda oxuyacağam. İnşAllah :)
4.Kimya Adam Kasper:
Bu 23 səhifəlik kitabı əslində almaq kimi bir fikrim yox idi , üzərindəki yazını görənə qədər. Bəli , bu kitabdan əldə edilən pul Xərçəng xəstəliyindən əziyyət çəkən uşaqlara yardım üçün göndəriləcək. .Buna görə də aldım. Satıcı kitabın çapı üçün 2 manat xərcləndiyini dedi və mən 5 manata əldə etdim və yolda evə qayıdarkən oxudum. Normal uşaq kitabıdır amma əsas odur ki, az da olsa uşaqlara xeyrim dəydi.
Şəkər Portağalı
II.Hissə- Günəşi Oyadaq
III.Hissə- Dəlisov
Bəli bu kitab məşhur Şəkər Portağalı serisyasının III yəni sonuncu kitabıdır. Cəmi 10 manat idi amma kitab sərgisində hər kitabda olduğu kimi 20% endirim edildi və 8 manata əldə etdim. Hal-hazırda oxuduğum Günəşi Oyadaq kitabını bitirdikdən sonra başlayacağam. İnşAllah :)
2.Biz:
Bu kitab məşhur 1984 kitabına çox bənzəyirmiş. Mən əslində 1984 kitabını alacaqdım amma bitdiyi üçün yox idi və satıcı sağ olsun , mənə bu kitabı tövsiyə etdi. Bu kitabın 1984 kitabına çoox bənzədiyi dediyi üçün aldım. Hətta bu kitab 1984 kitabından əvvəl dərc olubmuş. Qiyməti 12 manat idi və endirim ilə 10 manata əldə etdim. Hal-hazırda rəflərimdə olan bəzi kitabları oxuduqdan sonra başlayacağam. İnşAllah :)
3.Cinayət və Cəza:
Məşhur yazıçı Fyodor Dostoyevski yə aid bu kitabı almaq çoox istəyirdim. Bu kitab əslində 600-680 səhifə arasındadır amma böyük versiyası olmadığı üçün qısa 128 səhifəlik versiyaanı aldım. 5 manat idi amma endirim ilə sadəcə 4 manata əldə etdim. Növbəti aylarda oxuyacağam. İnşAllah :)
4.Kimya Adam Kasper:
Bu 23 səhifəlik kitabı əslində almaq kimi bir fikrim yox idi , üzərindəki yazını görənə qədər. Bəli , bu kitabdan əldə edilən pul Xərçəng xəstəliyindən əziyyət çəkən uşaqlara yardım üçün göndəriləcək. .Buna görə də aldım. Satıcı kitabın çapı üçün 2 manat xərcləndiyini dedi və mən 5 manata əldə etdim və yolda evə qayıdarkən oxudum. Normal uşaq kitabıdır amma əsas odur ki, az da olsa uşaqlara xeyrim dəydi.
Hər kitabın öz zamanı, hər sətirin öz yaşı var...
Həmişə qeyd etdiyim bir fikir var: hər kitabın bir oxunma zamanı, hər birimizin isə o kitabı tam anlamaq üçün yetişməli olduğumuz bir "yaş"ı var. Kitab dəyişmir, amma biz dəyişirik. ✨
Bu gün oxuyub dərk etdiyim, altından xətt çəkdiyim sətirləri dünən oxusaydım, bəlkə də mənə çox uzaq və mənasız gələrdi. ✍️ İndi daha yaxşı anlayıram ki, eyni səhifələri sabah vərəqləsəm, bu gün tapdıqlarımdan qat-qat artığını kəşf edəcəyəm. Çünki dərk etmək üçün, doğrunu bütün çılpaqlığı ilə görə bilmək üçün bəzən sadəcə oxumaq yetmir; zamanın və təcrübənin bizə öyrədəcəklərinə də ehtiyacımız olur. 🍃
Tez-tez eşidirik: "Bir kitab iki dəfə oxunmaz, çünki sonu dəyişməz". 🚫 Mən isə buna qətiyyən inanmıram. Elə kitablar var ki, onları həyatımızın müxtəlif dövrlərində təkrar-təkrar oxumaq lazımdır. Bəli, kitabın sonu dəyişmir, amma o sonluğa baxan biz dəyişirik. İlk oxunuşda hadisələrin axınına qapılırıqsa, ikinci oxunuşda sətiraltı mənalarda öz ruhumuzun yeni izlərini tapırıq. 👣💎
Bəzi kitablar sadəcə oxunmaq üçün deyil, bizimlə birlikdə yaşamaq və böyümək üçündür. 📚🌱
Nəhayət. Bu anı o qədər təxirə salmışdım ki, artıq özümə etiraf etməkdən belə çəkinirdim: qorxurdum. Bəli, qorxurdum. Çünki “Karamazovlar Qardaşı” sadəcə bir roman deyil, o, Dostoyevskinin bütün əvvəlki kitablarının toplaşdığı bir məhkəmə zalıdır. Mən isə bu məhkəməyə hazırlıqsız gəlmək istəmirdim.
Buna görə də səbirli oldum. “Yeraltından Qeydlər”lə başladım – o, mənə ilk şilləni vurdu: “Kim olmaq istəyirsən? Özün, yoxsa funksiya?” Sonra “Cinayət və Cəza” gəldi – Raskolnikovla birlikdə o dar otaqda boğuldum, balta ilə vicdanımı parçaladım. “İdiot”da Mışkini görmək... O, mənə elə gəldi ki, çox saf, deməli, çox yalnız. Və nəhayət, “Şeytanlar” – mən onu sonraya saxlamışdım, Karamazovlardan sonraya. Çünki bilirəm: o, bütün bu xəstəliyin, bu nihilist qıcolmaların ifrat həddi olacaq.
Bəs indi? İndi bütün bu personajlar mənim içimdə yaşayır. Raskolnikovun boğulmağı, Mışkinin titrəyişi, Yeraltı adamın nifrəti, Stepan Trofimoviçin boş sözləri... Hamısı bir yerdə sıxışıb gözləyir. Onlar Aloşa, Dmitri, İvan, Smerdyakov və o əfsanəvi “Böyük inkvizitor”la qarşılaşmağa hazırlaşır.
Mən də hazıram? Bəlkə də, yox. Amma artıq geri dönüş yoxdur. Dostoyevski məni bütün bu illər ərzində bu qapıya qədər gətirdi. İndi qapını açıb içəri girirəm. Arxamca bağlanacağını bilə-bilə.
Başlayıram.
Qəribə əhvalat (hekayə)
Bu qəribə əhvalatın harada və nə zaman baş verdiyini dəqiq bilmirəm, amma onun baş verdiyini dəqiq bilirəm. Bu əhvalatı mənə bir tanışım danışmışdı. Qəribədir ki, onun da kim olduğunu xatırlamıram, amma əhvalat yadımdadır. İstəyərdim onu sizə də danışım. Qarışdırmayasız deyə, baş qəhrəmanları Tomi və Frenk olaraq adlandıracam.
Tomi tamamilə əyyaş, heç bir işi olmayan, bütün günü içkili halda veyillənən, ancaq buna rəğmən siqaret çəkməyən avaranın biri idi. Ayıq olduğu vaxtlarda ancaq həyatın mənasızlığı haqqında düşünür və bu düşüncələrin sonunda gəldiyi nəticə ölənə kimi içib bu düşüncələri unutmaq olur. Otuz beş yaşı olmasına baxmayaraq heç vaxt işləməmiş ancaq anasının hesabına dolanırmış, ta anası dünyadan köçənə kimi. Öləndən sonra olan-qalan pullarını ancaq içkiyə tökmüş və bu hallar daha da sərtləşmişdi. Pullar bitdikdən sonra evdəki əşyaları da dəyər-dəyməzinə satmış və pullarını içkiyə xərcləmişdi. Onun həyat haqqında düşündüyü tək şey var idi: "həyat mənasızdır, onda heç bir məna yoxdur, ancaq əylənərək, onun mənasızlığını unudaraq yaşamaq olar". Hə, bir də bu düşüncələr, bu fikirlər kəskin hal aldıqda ya da içki artıq kömək etmədiyində ehtiyatında saxladığı bir intihar fikri də var idi.
Frenk savadlı, ali təhsil almış, hətta universiteti qırmızı diplomla bitirmiş, gündəlik işi olan və yaradıcılıqla məşğul olan otuz beş yaşlarında biri idi. O içki içən deyildi, ancaq güclü siqaret çəkən idi. Asanlıqla günə iki qutu siqareti bitirə bilirdi. Tomi kimi o da yalnız yaşayır və həmişə həyatın mənasızlığı haqqında düşünürdü. İntihar etməyə üç dəfə cəhd eləmişdi və hər üçü uğursuz alınmışdı. İki dəfə kəndirlə cəhd olmuşdu, birincisində kəndir qırılmış, ikincisində isə tavan uçmuşdu. Bir dəfə də atasından qalan tapança ilə özünü vurmağa