Hepimiz döneceğiz yeryüzüne, ey yüce Pessoa, doğanın istediği sayısız biçimde, belki Jo adında bir köpek, bir tutam ot ya da Lizbon Meydanı’nda şaşkın şaşkın bakan genç bir İngiliz kızının ayak bilekleri olacağız. Ama yalvarırım, gitmek için daha erken, Fernando Pessoa olarak biraz daha kalın bizimle.
Sayfa 31 - Can
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yaşamı çözmek mümkün değil, diye karşılık verdi Pessoa, asla soru sormamak, asla inanmamak gerekir, her şey giz içinde.
Sayfa 26 - Can
Gerçekten birini sevdin mi, diye fısıldadı Pessoa.
Gerçekten birini sevdim, diye yanıtladı Campos alçak sesle.
Sayfa 22 - Can
Saat kaç, diye sordu Pessoa.
Gece yarısına geliyor, diye yanıtladı Alvaro de Campos, seninle buluşmak için uygun zaman hayaletler saatidir.
Sayfa 21 - Can
Pessoa bir koltuğa oturup düş görmeye başladı. Çocukluğundan kesitler görüyor, tımarhanede ölen büyükannesi Dionisia’nın sesini duyuyordu. Fernando, diyordu büyükannesi, sen de benim gibi olacaksın, çünkü iyi kan yalan söylemez, bütün yaşamın boyunca sana eşlik edeceğim, çünkü yaşam bir deliliktir, sen de deliliğin nasıl yaşanacağını öğreneceksin.
Sayfa 20 - Can