bruises and remnants
@blondedt
22 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
"(...)Yüreklerimizde gerçekte ne olduğu bilinseydi kaçımız affedilirdi?"
Dazai'nin hayatı Yozo isimli bir karakter üzerinden günceler eşliğinde anlatılmış.
ruhunu bir türlü bedenine oturtamamış bir adam ve bu bedenin dünya üzerinde yaşlananadeğin yalpalanmasını okudum bu kitapta. Yozo her şeyi sorgularken, sorguları 'olması gereken' şekilde son bulmuş olduğunu hissettim. hiçbir zaman tatmin olmamış, sadece olması gerektiği gibi yaşayan bir kimseydi. dile alamadığı onca korkusundan kaçmayı denediği yerlerin ona en çok zarar veren yerler olduğunu bile bile yürütmesi en çok kendisinden kaçmak istediğini hissettirdi bana. zira dile ağza bile zorlukla getirdiği korkularının, sürekli kafasında dönüp duran başı sonu illaki bilinen sorularının en değişik yolla sorgulama kaynağı kendisiydi. şaklabanlıkla başlayan kendisine yabancılığı, otuz yedi yaşında saçındaki akların görünmesiyle kendisi ve yabancılığı arasındaki sözsüz anlaşmalı bağı kopardı. çokbilmişlik havası, umuttan noksanlığı yüzündendi. bir oturuşta bitirilebilecek bir kitap, okuması güzel, üstüne fazla düşünülmedikçe.
Suç ve Ceza. Dostoyevski. Zihnimde yeşeren bu fikirle rahatladım. Ya Dosto, suç ve cezayı sinonim olarak düşünmeksizin antonim olarak sıralanmışsa? Suç ve ceza, asla yan yana gelmez, tıpkı su ve ateş gibi, birbirine karışmaz. Suç ve cezayı antonim olarak düşünen Dosto'nun kokuşmuş çamurlu havuzu, çöplüğünün dibi... Anlamaya başlamıştım, hayır, henüz değil...
