10/10
2026 104. kitabı
Ben Sevdiklerime Zor Yazabiliyorum 
Nurettin Topçu
İncelemeye geçmeden önce şunu belirtmek isterim ki, bu kitabın ilk baskısını okumak, burada ilk okuyan olmak, burada ilk alıntılarını paylaşmak ve de ilk incelemesini paylaşmak benim için çok mutluluk verici...
Şimdi -İnceleme-
Saat 03.49
Nurettin Topçu Hocamızın iç dünyasına kapı aralayan "Ben Sevdiklerime Zor Yazabiliyorum" isimli eser, raflardaki yerini alır almaz ilk baskısında alıp okudum. Bazı kitapların birinci baskısıyla buluşmak aramızda her zaman özel bir bağ kurar, bu eser de merakla beklediğim, taze bir kitap olarak bendeki yerini aldı. 148 sayfalık bu kıymetli çalışma, Topçu’nun, annesinden, Celaleddin Ökten’e, Ali Ulvi Kurucu’dan Maurice Blondel’e kadar uzanan geniş bir yelpazedeki mektuplarını kapsıyor. İsmail Kara’nın titiz çalışması ve derlemedeki şeffaflığı, kitabın her sayfasında kendisini hissettiriyor.
Kitabın görsel zenginliği, mektupların orijinallerine ait görsellerin paylaşılmış olmasıyla bambaşka bir boyuta taşınmıştı. Özellikle dikkatimi çeken nokta, Topçu’nun, Harf İnkılabı sonrasında olmasına rağmen mektuplarının büyük bir kısmını Osmanlı Türkçesi ile kaleme almış olmasıydı. Bu tercih, onun tarihle olan sarsılmaz bağının ve şahsi üslubunun estetik bir dışavurumu gibi duruyordu. Bir diğer yandan, Maurice Blondel'e yazdığı mektup ve ek kısma dahil edilen Fransızca mektuplar, Topçu’nun evrensel dünyasını da, Fransızca hakimiyetini de gösteriyordu.
Akıcı yapısı sayesinde birkaç saat içinde su gibi akıp giden, duru bir şekilde okunan bu mektup seçkisi, bir önemli büyüğün düşünce dünyasını ve samimi dostluklarını özetliyor diye düşünüyorum.
Ayriyeten şunu da eklemek istiyorum, Nureddin Topçu'nun, Ali Ulvi Kurucu'ya olan
Nurettin Topçu'nun doktora tezi olarak hazırladığı bu temel eseri, Batı materyalizmine ve kapitalist yabancılaşmaya karşı Anadolu tasavvufu ile Maurice Blondel'in hareket felsefesini sentezleyen idealist bir ahlak manifestosudur. Yazar, modern toplumdaki eşitsizliklere ve adaletsizliklere itiraz ederken, bu itirazı sınıfsal bir eyleme değil, bireyin kendi nefsini aşarak Tanrı'ya ulaşmayı hedeflediği mistik bir isyana dönüştürür. Eser, sömürü düzeninin yıkılmasını maddi üretim araçlarının el değiştirmesinde değil, toplumun mutlak bir manevi nizama ve uhrevi bir vazife şuuruna boyun eğmesinde arar. Bu yönüyle kitap, Türkiye'deki sağ muhafazakâr aydının kapitalizme karşı duyduğu huzursuzluğu tarihsel gerçeklikten koparıp metafizik bir idealizme hapsetmesinin en yetkin felsefi belgesidir. Sistem içi bir ahlaki yenilenme önererek kurulu düzenle dolaylı bir uzlaşma sağlayan bu düşünce yapısı, dönemin entelektüel eğilimlerini anlamak için kritik bir metindir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yazar bu eserinde, Maurice Blondel'in hareket felsefesini Anadolu tasavvufuyla sentezleyerek materyalizme karşı idealist bir eylem ahlakı inşa etmeye çalışır. Toplumsal dönüşümün motoru olan sınıf çelişkilerini ve üretim ilişkilerini reddederek, kurtuluşu bireyin içsel iradesinde ve Tanrı'ya yönelen ruhani bir "hareket"te bulur. Kapitalizmin yarattığı yabancılaşmaya yöneltilen eleştiriler, maddi bir iktidar mücadelesine değil, bireysel bir arınma ve mistik bir boyun eğiş reçetesine evrilir. Bu yaklaşım, sömürüye karşı duyulan toplumsal öfkeyi sistemin temellerine yöneltmek yerine metafizik bir düzleme çekerek kurulu düzenle dolaylı bir uzlaşma üretir. Türk sağının felsefi köklerini ve anti-komünist reflekslerinin teorik altyapısını anlamak için kritik bir düşünce tarihi belgesidir.
Kötü
Sırf pdfini indirdim diye okudum rezil rüsvaydı çizimleri iyiydi ama çizdiği şeyler kötüydü. Gılgamış bir tanrının oğlu, şöyle güçlü böyle güçlü falan diyorlar da elli sayfa boştu ya. Sürekli uygunsuz kadın resimleri çizilmiş, zaten tanrıçalar da tanrılar da insandan farksız (Genelde tüm mitlerde aynı ama sinirlerimi bozdular). Yani ben ne okudum, neye yarım saatimi harcadım hiç anlamadım. Gılgamış’ı öven bir eser bence asla değildi. Destan hakkında okuduğum ilk şey bu o yüzden derinlemesine bir yorum yapamayacağım ama bende bir ön yargı oluşturmaz bu çizgi roman çünkü kötüydü. Boştu, saçmaydı, gereksizdi. Okunmasına gerek yok, iki puanı da çizimlerin iyiliğinden verdim.
Bir anda neden bu kadar nefret kustuğumu anlayamadıysanız gidip okumak gibi bir hataya düşebilirsiniz. Her neyse. Aklımdan silerek hayatıma kaldığım yerden devam etmek istiyorum <3
İlk cildi okuyalı bir hayli vakit geçtiği için onu tekrardan okudum bu kitabı okumadan önce. Doğrusu ilk cilt ilk okuduğum kadar ilgi çekiciydi. Sakin bir tempoya sahip, başarılı bir şekilde gizemini koruyan oldukça iyi bir ciltti. Fakat bu cilt için aynısını söyleyemeyeceğim.
Cildimiz esasında oldukça yavaş başlıyor aynı ilk ciltte olduğu gibi. Lakin ortalardan itibaren temposunu ani bir şekilde hızlandırıyor. Yavaşça, metaforlarla anlatmaya çalıştığı hikayesini uzun uzun yazılarla aniden üzerimize atmaya başlıyor. Bunun dışında geriye neredeyse hiçbir gizem kalmıyor. İlk cildi iyi yapan şeylerden sadece çizim kalitesi kalıyor geriye diyebilirim.
İyi yaptığı bir şey yok mu peki bu cildin? Var diyebilirim. Bu cilt ekibimize yeni bir karakter katıyor. Ve serideki tüm karakterlerden çok daha ilgi çekici olduğunu söyleyebilirim. Hem teması hem de kişiliği gayet başarılı aktarılmış. Kesinlikle ana kadrodaki en iyi yazılmış karakter.
Nihayetinde bu cilt tempo ve hikayenin gidişatı konusunda yaptığı hatalar sebebiyle seriye olan heyecanımı/merakımı biraz azaltmama sebebiyet oldu. Umuyorum ki sonraki ciltlerde toparlarlar.
Ek olarak baskıya da değineyim. Athica ilginç bir şekilde 2.ciltte sayfa kalitesinde daha iyi bir iş çıkarmış. Açıkçası renklerin iyice soluklaşmasını bekliyordum. Fakat bu ciltte hem renkler daha canlı olmuş hemde sayfalar yeterli kalınlığa ulaşmış. Tabii mürekkep akma sorunu hala devam ediyor gibi görünüyor, o biraz kötü bir durum. Çeviride ise ilk cilde kıyasla bazı küçük sorunlar var gibi duruyordu ama ciddi herhangi bir sorun yoktu. Yeterli hatta gayet başarılı bir çeviri olduğunu söyleyebilirim küçük hataları dışında.
Varoluş hareket felsefesi1000Kitap
Blondel'in Hareket Felsefesi'nin etkisiyle İsyan Ahlâkı'nı teorize eden Topçu, Türkiye'de Hareket (Action) felsefesinin öncüsü olmuştur. Ona göre isyan ahlâkı, iradenin, sonsuzluğa katılmak üzere bireyden başlayarak, aile, devlet, millet ve insanlık basamaklarından geçtiği tarihsel bir harekettir.