Büşranur Cebeci
@bnurcebeci
“Toplumun kadını biçtiği rolden artık ben çok sıkıldım” ve “ farklı, biraz zihnimi okurken düşünmeye itecek aynı zamanda da oldukça kaliteli bir dil okumak istiyorum” diyorsanız eğer buyrun size Tante Rosa.
Mükemmel bir kitap mı diye sorarsınız hayır derim çünkü mükemmele yakın çok az şey olduğu ve kitaplarda kişinin düşünce dünyasına göre “iyi” ya da “çok iyi” kısmı tartışılacağı için burada şahsım adına diyebileceğim en güzel yorum, farklı ve oldukça iyi olacaktır.
Dili, akıcılığı, kelimelerin cümledeki entelektüel seviyesi, sizi güzel bir düşünce, toplum, haz, aşk, annelik, kocalık, eşlik, kalıpsal roller gibi bir çok tanımsal ögeleri sorgulatacaktır. Elbette yer yer yadırgadığınız içten içe doğruluğunu sorguladığınız, bugüne göre kadar -özellikle kadınsanız- öğrendiğiniz rollerin zedelenmesine müsaade etmeyecek şekilde iç dünyanızda tepkiler koyduğunuz zamanlar olacak. Kitap bittiğinde ise bu yolculuğu iyi ki okumuşum diyeceksiniz. Belki bazılarınıza hiç hitap etmeyecek, sanki Sevgi Soysal da herkese hitap etmesini istemeyecek şekilde yazmış ve belli bir kitlenin anlamasını önemseyip geri çekilmiş gibi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Düşünüyorum uzun uzun bu kitap için ne yazabilirim diye, fakat doğru cümleleri bulabileceğimi pek zannetmiyorum.
“Allah’ım nasıl?”diyebileceğim kalbim sızlayarak kaç sayfa okumuşumdur ya da bu drama dayanamayıp, okurken kaç kere kapatmışımdır bilmiyorum.
Hayatın gerçekten adil olmadığını, insanların çoğunun gerçekten çok vicdansız olduğunu, dinlerin insan yönetiminde ne kadar tehlikeli olduğunu okurken maalesef içten içten şahit oluyorsunuz. Çok üzgünüm, hayata karşı çok öfkeliyim!
Kitabı okursanız, cümlelerimi ancak öyle yorumlayabilir ya da anlayabilirsiniz.
Dili oldukça akıcı, yormayan ve okurken keyif alınabilecek bir kitap olduğunu düşünüyorum. Çocukların okuması gerektiğini fakat mutlaka okumaları gerekiyor diyebilecek kadar da harika,muhteşem gibi abartıları yükseltebileceğim bir kitaptır diyemeceğim.
İlk olarak Momo’nun insanlara verdiği önemi dinlemeyle çok güzel anlatması, birliği, arkadaşlığı ve sevgiyi davranışlarıyla göstermesi ve güzel karakterli olmasının karşılığını görmesi…
İkinci olarak kitabın, “zaman” kavramı üzerindeki öğreticiliğiyle, zamanın kıymetini, zamana yüklediğimiz anlamı, zamanı nasıl yönettiğimizi ya da akan zamanın farkındalığını, koşuşturduğumuz hayatın içindeki bizlere şöyle durup bir düşünmemizi sağlattırıyor. O yüzden çocuklar da okumalı ki daha hayatın başında zaman üzerine şöyle bir oturup düşünebilsinler.
Harika diyememe sebebim ise akışında sıklıkla kesintilerin olması ve bir bütün biçiminde algılanmasında zorluk yaşanmasıdır.
Sevgiyle… :)
Tezer Özlü ile ilk defa tanıştım. Anladımki okurken, çok geç kalmışım. Edebi dili, anlatımı, kurgusu, konuyu anlatımındaki çarpıklık hepsini ilgiliyle okudum. Tüm kitaplarını okuma istediği uyandırdı ve Tezer Özlünün biyografisini mutlaka araştırmalıyım dedim. Tavsiyemdir özümleye özümleye mutlaka okuyun. Sevgiyle.
Her kelimesini hayranlıkla okuduğum muhteşem bir eser. Bir kitap insanın hayatına en fazla ne kadar dokunabilirse o kadar dokunuyor. Ele aldığı her konuda okuyucuyu bence oldukça çarpıyor çünkü ne kadar bakabildiğimizi düşündükçe o kadar bakmayı bilmediğimizi görüyoruz. Düşüncelerimizin, bakış açımızın zıtlıklarını gösteriyor ve ne kadar düz baktığımızı farkettiriyor. Anlatımı su gibi akıcı. Çok etkilendim, çok sevdim. Okuduğumdan itibaren fırsat buldukça herkese tavsiye ettiğim bir kitap.
