Evebeynlerimizle ilişkimiz birçok yönden yaşama dair bir metefordur. Evebeynlerinden çok şey aldığını hisseden kişiler genellikle yaşamdan çok şey aldıklarını hissederler. Evebeynlerimizden çok az şey aldığımıza dair hissimiz yaşamdan da çok az şey aldığımız hissine dönüşebilir. Evebeynelrimiz tarafından mahrum bırakılmış ve aldatılmış hissedersek, yasamin da bizi mahrum biraktigini ve aldattigini hissedebiliriz.
"Ne hale gelmiş bu nesil? Her şey önemli ama ölüm önemli değil!" Ve, kendi kendine soruyordu: "Eğer ölümün onlar için hiçbir önemi yoksa, yaşamın da yoktur. Öyleyse niçin ve nasıl yaşıyor bu insanlar?"