Öncelikle WattPad kitapları hakkındaki görüşümü beni takip edenler ve daha önceki incelemelerimi okumuş olanlar bilir. Tek kelimeyle NEFRET ediyorum. Lakin, bu kitabın bilim-kurgumsu bir kitap olması bu kitaba bir şans vermemi sağladı. 17 yaşında bir yazar, WattPad ve bilim-kurgu. İlginç olacağını düşündüm ve doğrusu merak ettim. Kitaba başlayınca bazı yönleriyle aşırı klasik bir WattPad kitabı olduğunu gördüm ama bazı yerleri de beni benden aldı. Evet, belki çok 'ergen' (bence karamsar) olarak nitelendirilebilecek yerleri vardı ama ben o şekilde düşünmedim. Belki de o karamsar sözlerde biraz da kendimi buldum...
Kızın yaşadığı acıyı kalbimde hissettim ve bu yüzden kitabı bitirebildim. Bazı yerlerinde çok fazla göz devirdim, bazı yerlerinde kitabı yırtmak istedim ama bazı yerlerinde de gözyaşlarımın akmasına engel olamadım. Şimdi biri bana bu kitabı okumalı mıyım diye sorsa, hayır demem.
Kitaptaki bilim-kurgu kısmına gelirsek. İlk kitapta,yani bu kitapta, iyi anlatamadığı ya da kitabın içine o kısımları iyi sokamadığı doğru. Ama ikinci kitaba başladım ve sanırım seri finalinde oldukça iyi bir şekilde bağlayacak hepsini. O zaman ikinci kitapta görüşmek üzere... :)
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Azcık Spoi olabilir.
Eveet. Yine bir Ölümcül Oyuncaklar kitabıyla karşınızdayım. Doğrusu bu serideki en büyük pişmanlığım araya kitap sokmak oldu. Kemikler şehrini okuduktan yaklaşık 1-2 ay sonra Küller Şehrini ve Küller Şehrini okuduktan 4-5 ay ( belki daha fazla) sonra Camlar şehrini okudum. Keşke araya bu kadar mesafe koymasaydım diyorum çünkü karakterlere karşı bi soğukluk yaşadım. Ama allahtan Camlar şehrini bitirir bitirmez Düşmüş Melekler Şehrine başladım. Karakterlere ısınmak konusunda cok bi sıkıntı yaşamadım çabuk alıştım. Sonuçta Ölümcül Oyuncaklar dan bahsediyoruz. Nasıl sorun yaşayabilirim ki!?
Artık kitap incelemesine geçebiliriiiiiz. İlk olarak Clary için olumsuz bir eleştirim var. Ben serinin ilk kitabını bitirir bitirmez filmini izlemiştim. Filmi gerçekten güzeldi ama diğer kitaplarda da Clary' yi filmdeki oyuncu Lily Collins olarak düşündüm. Ta ki Camlar Şehrini okuyana kadar. Çünkü ilk iki kitaptaki sert muhteşem korkusuz Clary için Lily Collins oldukça uygunken Camlar Şehri'nde Clary daha yumuşak çizilmiş. Ben de Shadowhunters dizisinin ilk bölümünü seyretmiş ve oyuncuların hepsine hakim biri olarak (Oyuncularından Alec (Matthew Daddario) hariç hiçbirini kitaba yakıştıramadım hatta dizideki Clary karakterinin (Katherine McNamara) kitaptakine göre fazla sürtük görünümlü ciddiyetsiz ve çocuksu olduğuna karar verdim.) Bir anda Clary'yi dizideki kız olarak hayal etmeye başladığımı fark ettim ve bu beni çok rahatsız etti. Çünkü ben dizideki Clary'yi kitaptakine hiç yakıştıramıyordum. Bunun sebebi de az önce bahsettigim gibi önceki kitaplardaki Sert Kız Clary havasının Camlar Şehrinde yok olmuş olmasıydı. Aslında Düşmüş Melekler Şehrinin 200. sayfasında olmama rağmen hala Clary'nin Sert Kız havasına bürünebildiğini söyleyemem. Kitaptaki diğer soruna
Hayatımda okuduğum en güzel kitaptı. Bitirince boşluğa düştüm iki gündür kitap okumuyorum. Kitap hakkında inceleme yazmak dahi istemiyorum.
SPOİ İÇERİR!
Eveeeet sonunda kitabı bitirmiş bulunmaktayım. Evet sevinçliyim ama mutluluğumla beraber içimde sinir bozucu bir hüzün var. Cinder, Kai, Scarlet, Wolf, Cress, Thorne, Iko, Winter ve Jacin... Hepsi de benim bu süre boyunca en yakın arkadaşım oldular hepsi de harika, farklı ve özel karakterlerdi. Kitapta aksiyon hiç durmadı. Bu kalabalık grupta hep bir ayrılık vardı. Sevenler bir türlü kavuşamadı kitabın sonuna kadar. Üçü bir yerde ikisi bir yerde dördü bir yerde... Bazı yerler de biraz kolay oldu sanki. Ama bu beni o kadar da rahatsız etmedi. Belki biraz haksızlık ediyorumdur 800 sayfalık ve adrenalin dolu bir kitaba kaç sayfa daha adrenalin eklenebilir ki? :)
Winter, masalındaki bazı yerlere çok benzemiş hatta olaylar bakımından gerçekten masaldan esinlendiği belli olan bir kitaptı. Bunu olumsuz olarak söylemiyorum.
Jacin ve Winter aşkı gerçekten etkileyiciydi. Bazı yerlerde güldüm bazı yerlerde ağladım. Jacin çoğu zaman aralarına bir duvar ördü ama niyeyse kitap karakterlerinin soğuk davranmasından nefret etmeme rağmen bu kitapta beni rahatsız etmedi. Jacin ve Winter hem çok yakın, hem de çok uzaktı. Belki de bu yüzden.
Thorne ve Cress aşkını yine çok sevdim. Ama kitabın sonuna kadar bir ''Seni Seviyorum'' diyemediler. Deyince kitap bitti. Ama Thorne rengarek bir karakter ve bu yüzden en sevdiğim karakterlerden biri. Cress ona en uyumlu, ultra şeker, sevimli mi sevimli bir kahraman. Uymuşlar yani.
Scarlet ve Wolf. Genel olarak en sevilen aşk. Evet bu da harika bir aşktı. Ama ben asla Scarlet ve Wolf'un aşkı Thorne'la Cress ya da Jacin'le Winter aşkından iyiydi diyemem. Hepsi birbirinden iyi. Ama Scarlet ve Wolf aşkı en sadığı diyebilirim. Ne olursa olsun, Scarlet 3 ay banyo etmemiş ve kokuşmuş da olsa, Wolf bir kurt melezinde dönüşse, her tarafını kıl
Bu kitabın yorumunu yazmak için kendimi parçalıyordum ve yazdığım en uzun yorum olacak galiba. Ama kitabı bitir bitirmez kitap hakkındaki yorumları araştırmaya başladım. Çünkü kitaptan geriye kalan tek şey: ?????. Anlayamadığım şeyler var. Levana Evret'i neden öldürdü? Evret'e gerçek yüzünü gösterdiği için mi? Evret onu hiç sevmediği için mi? Bilmiyorum. Kitaptaki ''İki gezegen arasında aşklarını ne kadar sürdürebilirlerdi ki? Daha doğrusu bir gezegen ve ay arasında. Ya da her neyse.'' cümlesine anlam veremedim. Evret başka gezegenden değil. Acaba benim bilmediğim başka gezegenden olan Levana'nın aşkı var da ben kitabı götümle mi okudum diye şüpheye bile düştüm. Kitabın sonunda Kitapta sayfa mı atladım diye 15 kez kontrol ettim. Neyse... Anladığım kadarını yorumlayacağım o zaman;
Levana 3 kitap boyunca nefret ettiğim bir kötü karakter. Ama (Çok klişe olduğunu biliyorum.) kitabı okuyunca Levana'ya hem üzüldüm hem de merhamet ettim. Acaba şartlar Levana'ya merhamet etse böyle olur muydu diye düşündüm. Levana'yı Yüzükler Efendisi'ndeki Gollum'a benzettim biraz. İki karakterli. bir tarafı romantizm ve aşkla dolu diğer tarafı, hırs, zalimlik ve nefretle. İkisinden de vazgeçemiyor. Şu kısmı sizlerle paylaşmak istiyorum:
''Neredeyse on yıl olacak.''
''Biliyorum.''
''Ya şimdi? Hala senden sıkılmamı mı bekliyorsun?''
''Ya sen? Hala sana aşık olmamı mı bekliyorsun?''
''Evet''
''Özür dilerim, Levana. Özür dilerim.''
''Hayır. Böyle deme. Beni sev... Bana değer verdiğini biliyorum. Bana bu hayatta bir tek sen değer verdin. On altıncı doğum günümü hatırlıyor musun? Bana bir hediye almayı yalnızca sen akıl etmiştin. Bak, bunu hala takıyorum. Çünkü seni seviyorum. Ve bunun...'' Hıçkırıklarını güçlükle bastırıyordu. ''Senin de beni sevdiğini biliyorum, Evret. Bu kolye bunun ispatı.''
