"Zaman geçince bazı yaşanmışlıkların unutulduğunu sanıyoruz, öyle olmuyor; vücudumuzda saklanan belalı, sinsi bir virüs gibi zayıf anlarımızı kolluyorlar, fırsatı bulunca her şeyin acısını çıkarmak istercesine merhametsizce saldırıyorlar. "
“.. geçirdikleri uzun yıllar, sıkıntılar, sevinçler, nice nice olaylar, bu birkaç kelimelik veda konuşmasına, bu birkaç dakikalık gömme süresine sığıvermişti. İnsanoğlunun bu dünyadaki kısmeti ne kadar da çok, aynı zamanda ne kadar da azmış!”