Eğer dostluğumuz zaman ve mekan gibi şeylere bağlıysa, sonunda zamanı ve mekanı yendiğimizde, kendi dostluğumuzu da yıkmış oluruz! Ama mekanı yendiğimizde, geriye yalnızca Burası kalır. Zamanı yendiğimizde, bize kalan yalnızca Şimdi'dir. Burayı ve Şimdiyi paylaşacağımıza göre, nasıl düşünemezsin sık- sık birlikte olacağımızı?
Döyüş yeri çiçəklənir,
Gülüstani-İrəm olur
yavaş-yavaş.
Bir də gördüm Xətaidi
Bu qələmlə şeir yazır,
Ürəklərə mehr yazır:
"Qızılgül, baği-bostanım, nə dersən?!
Fəda olsun sənə canım, nə dersən?!"
Nə gözəldir, yarına
Şah yalvarışı...