“…çünkü konuşma yeteneğini kaybetmekten daha korkunç bir şey vardı belki,duygunun mutlu ve özgür bir biçimde dışa vurumu olan gülmek,Tanrı’nın bilinçsiz canlılarından esirgenmişti.”
“Ama bu tuhaf sokaklar yalnızca geceleri yaşarlar,gündüzleri boz rengi soğuk maskeler takınırlar ve bu maskelerinin altından onları yalnızca bilenler tanır.”
“Bu küçük yan sokaklar büyük kentin çukurluklarında yer bulup saklanmak zorundadır,çünkü içlerinde yüzlerce maske takmış kibar insanlar barındıran tertemiz camlı aydınlık evlerin neleri gizlediğini küstahça ve yılışıkça söyler onlar.”