Yüzünün ıslandığını fark ediyorsun da silmek aklına gelmiyor. Adına yabancılaşmak deniyor. Kendi derdine el olduğun zaman böyle, köprünün çatırdadığını anlıyorsun. Gözlerinden kıvılcımlar çıkarak savunmuyorsun artık doğrularını, bir söz uğruna her şeyden vazgeçmeye takatin kalmıyor, kimseye hayran değilsin, odandaki posterler bir bir dökülüyor.