Sude Naz Serbes
@bosshluk
14 okur puanı
Ağustos 2023 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Turgenyev'in Rudin romanında "akıntının dibine inmek" dive betimlediği bir duygu yerleşti içime. Dünya ağır ağır geçer başının üstünden, ıstırapla, yakınmayla, güzelikle doludur, ama sen akıntının altındasındır, kımıldamadan durursun orada, öyle hareketsiz durduğun sürece olduğun yerde kalabilirsin.
Sayfa 108
Benim hayatımın amacı ne ve onunla ne halt edeceğim? Bilmiyorum ve korkuyorum. Asla istediğim bütün kitapları okuyamayacağım; olmak istediğim bütün insanlar olamayacağım ve yaşamak istediğim butün hayatları yaşayamayacağım. Kendimi istediğim bütün becerileri edinecek kadar eğitemeyeceğim. Bunları neden istiyorum? Hayatımda mümkün olan zihinsel ve fiziksel tecrübelerin tüm renklerini, tonlarını ve çeşitlerini tatmak ve hissetmek istiyorum. Ve korkunç derecede sınırlıyım. Yine de gerzeğin teki değilim: yavan, kör ve aptal değilim. Günlerini tekerlekli sandalyede geçiren kolsuz, bacaksız bir gazi değilim. Ayağını sürüye sürüye akıl hastanesinin kapısından çıkan o mongolumsu ihtiyar adam değilim. Uğrunda yaşayacağım çok şey var, yine de anlaşılması mümkün olmayacak kadar hasta ve üzgünüm. Belki bu hissettiklerimi seçenekler arasında karar vermek zorunda kalmaktan duyduğum nefrete dayandırabilirsin. Belki de herkes olmak istememin sebebi budur- kimse beni ben olduğum için suçlayamasın diye. kendi kişilik gelişimim ve felsefemin sorumluluğunu üstlenmeyeyim diye.
İnsanlar mutlu. Bu, kendi payından memnun olduğun anlamına geliyorsa: acayip ya da ıstıraplı uçları, merak edecek ya da soru soracak alanı olmaksızın, tam da kendi şekline uygun bir çemberin içinde debelenip duran kanaatkâr biri gibi rahat hissetmek.
Ben memnun değilim çünkü benim payım sinırlı, tıpkı diğerlerininki gibi. İnsanlar ihtisas yapıyorlar; insanlar kendilerini bir fikre adıyorlar; insanlar "kendilerini buluyorlar", ama kendini bulmaktan gelen asıl memnuniyet, böyle yaparak yalnız gülünç olduğunu değil, bambaşka bir şekilde gülünç olduğunu kabul ettiğini bildiğinden, gölgede kalıyor.
