Şule Yıldırım
@brehbreh
54 okur puanı
Mayıs 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Mizojini - Dünyanın En Eski Önyargısı Bence hangi yaştan veya cinsiyetten olduğu fark etmeksizin her okuyucunun kalan yaşamında hayata bakış açısını etkileyebilecek bir kitap.
İyi yönlerinden bahsetmek gerekirse kitap verdiği örnekler ve gerçekten olabilecek en eski tarihlerden başlamasıyla bugün sorgulamaksızın kabul ettiğimiz hatta kendi kültürümüz sayıp derinden bağlı olduğumuz yanlışların sadece eski dönemlerden kalma mesnetsiz yanlışlar olduğunu apaçık şekilde ortaya koyuyor. Bu gün sokağa çıktığımızda karşılaştığımız eşimizden, dostumuzdan, akrabamızdan duyduğumuz bu yanlışlara öyle derin tutkular ile sarılmış durumdayız ki bunları neden yaptığımızı sorgulamıyoruz. Kültür, örf diyoruz dini sebeplere bağlıyoruz ancak mantıksızlığı üzerine tartışmıyoruz. Kitap bize bunların kökenlerini anlatarak bu kadar sıkı bir şekilde sarıldığımız yanlışların aslında düşündüğümüz kadar önemli olmadıklarını ve gereksiz olduklarını okuyucuya anlatıyor.
Kitabın eksik olabilecek yanlarından bahsetmem gerekirse, kitap ağırlıklı olarak aynı coğrafya üzerinden ilerliyor. Başka dinler ve uygarlıklar üzerinden örnekleri bir miktar az kalıyor. Bunun bir sonucu olarak bence okuyucuya dünyanın kalanındaki durum hakkında karşılaştırma yapmasını zorlaştırıyor.
Tüm bunları göz önüne alırsak bence okunması kıymetli bir kitap. Hele ki mizojininin son günlerde daha da tırmandığı bu günlerde.
Reklam
Kitap hemen hemen her bölümünde çeşitli örnekler vererek aynı şeyi söylüyor bu kitabı okumayı oldukça sıkıcı bir hale getiriyor, yer yer ee az önce aynısını yazmıştı buraya ne gerek var diyebiliyorsunuz. Ancak inatla ısrarla tekrar tekrar bıkmadan söylediği şeyler şahsen çokta yanlış sayılmaz en azından beş para etmeyecek kişisel gelişim kitaplarından(şahsen çoğu kişisel gelişim kitabı için böyle düşünmekteyim) ziyade her şeye saçma bir olumlama yapmıyor hayat budur sıkıntı bir parçasıdır bunu kabul et kafan bir parça rahat olsun diyor bende bu kısımda yazara hak veriyorum.
Kitap genel olarak akıcı konusu itibariyle garip son kısımlar biraz sıkıcı bitsin artık diyorsunuz ama kitabın son cümlesi tüm bu sıkıcılığa değiyor.
Biz Ölümlüler kitabı izlediğiniz fantastik bir filmdeki o kasabada kasabayı kurtaran çocukların yanından geçip giden sıradan öğrencilerin kafasından geçen her şeydir.Galiba kitap tam olarak bu ve tüm bu fantastik şeylere dışarıdan daha olası hatta insansı bakış kitabı çok hoş kılıyor.
Kitap sürükleyici kendini okutuyor, ilgi çekici bir konuya da sahip fakat kitap bittiğinde şaşırıp vay be dediğiniz kadar kafanızda soru işareti bırakıyor yani konu akışı sıkıntılı hatta bazen kafa karıştırıcı olmuş çünkü gereksiz detaylara çok yer verip uzun ve merak edilen süreçler bir cümle ile geçilmiş.Ama meraklısına kendini okutan ve zaman zaman ürperten bir kitap yinede okumaya değer.
(dikkat bu cümleden sonra spoiler var çok yok ama var aman ha !) sonlara doğru ortaya çıkan şey keşke bir efsane değilde daha bilimsel bir şey olsaymış dedim ama bu hali daha korkunç olmuş hoşuma gitmedi değil...
Reklam