Ey kör! Aç gözünü de düşlerden uyan. Simurg'u göremesen de bari küçük bir serçeyi gör. Kaf Dağına varamasan bile hiç olmazsa evinden çıkıp kırlara açıl; böcekleri, kuşları, çiçekleri ve tepeleri seyret. Bırak dünyanın haritasını yapmayı! Daha hayattayken bir taşı bir taşın üstüne koy. Gülleri ve bülbülleri göremeyip gün boyu evinde oturan adam Dünyanın kendisini hiç görebilir mi?"
Ara sıra ince bir sızı geçmedi değil içimden, ama etkilenmemeyi bildim. Sızılar hep olacaktı, başka bir yol seçseydim de olacaklardı ve yine etkilenmemeyi bilmem gerekecekti. Neyi seçersen seç, değişmiyor. Aynı anda tüm yaşamlara birden sahip olamıyorsun çünkü. Ve sahip olamadıklarının ya da yaşayamadıklarının sızısını taşıyorsun içinde bir yerlerde.