Brk
@brkcakir28
"Okumak olgunlaştırır, konuşmak ustalaştırır, yazmak ise daha somut bir bilgi sağlar."
Diğer kitaplarında olduğu gibi bu kitabı da keyifle okudum, Doğan Cüceloğlu hayattayken söyleşi eser bıraktığı için çok şanslıyız. Var Mısın? da diğer kitaplarından veya konuşmalarından alıntılarla da karşılaşıyoruz. Birçok önerilerde bulunduğu gibi ayrıca yollar da gösteriyor. İçimizdeki "öz"ü bulup, kendimiz olmamız gerektiğinden ve organik olarak bir ekibin parçası olup senden beklenen sorumlulukları, küçük yaştan itibaren oturtulması gerektiğini vurguluyor. Eş seçimi, meslek seçimi, toplum kültür ilişkisinden söz ederken okunması gereken kitaplardan da bahsediyor, hayat rehberliği konumunda bir kitap olarak değerlendiriyorum, okuduktan sonra arada açıp göz gezdirmek gerekiyor.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yazarın uzun süre kitap üzerinde çalışması ve kitap reklamının iyi yapılması neticesinde dikkatimi çekmişti Veba Geceleri. Ama malesef beklentilerimi karşılamadı, kitapta anlatılan kurgudan bahsetmeyeceğim ama bu kitabın içeriği oldukça uzun tutulmuş, olaylar hep benzer şekilde ilerliyor kendini tekrarlıyor kitap, puntosu desen oldukça küçük, kitap desen kocaman sanki bin sayfa roman okudum oku oku bitiremedim, 250 sayfada tamamlanamaz mıydı bu kitap acaba? Sonuç olarak kitaba odaklanmakta zorlasamda kendimi bir türlü gerçekleştirmedim. Kitapta ayrıca padişah hakkında yazılanlara oldukça dikkat ettim, yazar bütün gözlerin 2. Abdülhamit üzerine olmasına odaklanmış. Basit bir örnek; faili meçhul cinayet var, ilerleyen bölümlerde katilin kimler olduğunu ortaya koyuyor ama acaba 2. Abdulhamit suikaste mi uğrattı şeklinde kafalarda soru işareti bırakıyor yani Abdulhamit devletin en önemli noktasındaki bürokrat, bilim insanı, bilmem en faydali insanlari bile suikasta uğratmiş olabileceği kanısına varabilirsiniz. Aşırı boş zamanım varmış demek ki okudum bu kitabı, keske bunun yerine 1000 sayfalık dünya klasiğine ayırsaydim vaktimi.
Sebahattin Ali'nin ilk defa hikaye kitabını okudum ve çok beğendim, hikayelerinde George Orwell'in eleştirel üslubundaki tadı aldım. Dönemin toplum yapısını, devlet düzenini ve yönetimini eleştirel bir bakış açısıyla okuyucusuna sunmuştur. Hatta eleştiriler devlet düzeninin ve toplum yapısının o kadar hassas noktalarından seçilmiş ki günümüze ve geleceğe ışık tutmakta. Ayrıca kitap, bir dönem yasaklı kitaplar arasındadır. Romanlarında olduğu gibi hikayelerinde de betimleme sanatını döktürmüş yazarımız, hayranıyım bu yeteneğine. Hikayelerde birçok alıntı hoşuma gitti ama bu alıntı incelememde kalıcılığı korusun: "Herif eline fırsat geçirmiş, vuruyor. Vuracak tabii. Bu dünya menfaat dünyası. Menfaatini düşünmeyen insan olur mu? Eline fırsat geçirip de çalmayan bir kişi göstersene bana!.."
1929 Dünya Krizi tüm toplumu etkilemişti. Yaşanan bu buhranın işçi sınıfını nasıl etkilediğini California Eyaleti'ne göç eden aileyi ele alarak anlatmıştır yazar. Kapitalizmin egemen olduğu 20. Yy başlarında sanayi de tarım alanına girmiştir. Kapitalist bankaların toprak üzerindeki güçleriyle toprak sahiplerini ilk olarak borçlandırır, daha sonra kapitalizme boyun eğmeye zorlanan tarım işçilerinin elindeki topraklar alınarak açlığa mahkum edilir. Karınlarını doyurmak umuduyla aileler Kaliforniyaya göç edecektir. Göçü başlatan diğer unsur ise kapitalistlerin bastırdığı işçi aranıyor ilanlarıdır. Reklamlar insanlara umut olmuş ve 66. kaçan insanların yoluna dökülmüşlerdir. Ne kadar çok işçi gücü varsa verilen ücret de o kadar azdır. Bu paraya istersen çalış istersen çalışma senin gibi karnını doyurmak isteyen binlerce insan var. Görüyoruz ki insanlar yarım gün bile karnını doyurmak, açlıktan ölmemek için, iş bulma umuduyla göçe maruz bırakılmıştır. Şuan da değişen birşey var mı? Milyonlarca insan karnını doyurmak için kapitalizme boyun eğmekte. Gazap Üzümleri'ndeki gibi bir grup zenginler toplumun düzenini sağlarken işçiler 25 cente razı kalmaktadır.
Kucağımıza aldığımız çocuğumuzun muhteşem bir potansiyele sahip olduğunun farkında mıyız? Bu potansiyel uygun bir ortam bulursa çocuk gelişir, bulamazsa solar, gelişemez, yok olur gider.
Siz çocuğunuz için mi varsınız, yoksa çocuğunuz size hizmet etmek için mi doğdu? Çocuğumuzun birer misafir olduğunun, onların bir birey olduğunun bilincinde miyiz?
Çocuğunuzu korku kültürü çevresinde kalıplayan mı yoksa gelistiren bir aile misiniz? Geliştirmek isteyen anne baba, çocuğun davranışına değil, kendiyle çocuğun arasındaki ilişkiye önem verir.
Evliliğin temeli sağlıklı karı - koca ilişkisi üzerine kurulması, doğup büyüdüğümüz aile ortamı hakkında farkındalığımız, anne-baba olarak çocuk yetiştirme yaklaşımı üzerindeki uyumu, çocukla ilişki kurmanın en verimli, en sağlıklı yolu sohbet içinde olma gibi ebeveynlerin farkında olması gereken noktalar vardır. Son olarakta aile toplantılarının ve aile içindeki demokrasinin çocuğun gelismesi, sorumluluk sahibi olmasi konusunda önemi büyüktür. Doğan Cüceloğlu kitabında genel olarak bu konular üzerinde ayrıntılara değinmiştir, kitabı çocuk sahibi olmak isteyen, çocuğu olan ailelerin, eğitimcilerin özellikle çocuklarla daha da yan yana olan annelerin okuması gerekir.
