Benim sert ve fırtınalı hayatım gençliğimin pervasız tahammülü...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Her âdemoğlu kadar değil belki, fakat en peygamber, en fedai, en kendini aşanlar kadar bende de bencillik, çıkar içgüdüsü var elbet.
Mektubun gecikti gene. Belki de ne yazacağını kestiremiyorsun. Oysa adını yazman yeter.
...
Nicesin, yaz bana gülüm. Hasretim yazına.
Hep makul olmaya, sağduyulu davranmaya çalışarak biçimlendirmeye, yönlendirmeye çabaladığım hayatımda, bastırdığım bütün delilikleri ben âşıkken yaşadım. Aşk benim cinnetim, geçici deliliğimdi. Hayattan, dünyadan, her türlü gerçeklikten koparak deli gibi sevdim, deli gibi âşık oldum, aşklarımı deli gibi tutkuyla, fırtınayla, can yangınıyla yaşadım. Dünyaya, hayata, kainata onca zahmetle açık tutmaya çalıştığım gözlerim ben âşıkken kör oldu. Gözlerime kendi elimle mil çekip kor ateşle dağladım. Sonra bir gün geldi kalbimin yorulduğunu anladım.
Nisan 2015
Birden aklım eskilere gitti. Üniversite yıllarımda tanıdığım kimi kızlara... Kazık kadar olmuş o koca koca kızlar, cilve olsun diye hep küçük kız sesiyle konuşurlardı. Boyun bükerler, parmak çıtırdatırlar, yerli yersiz başlarını omuzlarına koyarak, "Ama biliyor musun, ben sana çok küstüm," gibi sözlerle manasız sitemlerde bulunurlardı.
