Büşra
@bsraglr
Psikolojik Danışman
25 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
"Her gün, her saat hayata dört elle sarılmak, gelecekten yoksun olduğunu bile bile günübirlik yaşamayı sürdürmek, tıpkı hava olduğu sürece nefes almayı bırakmamak gibi karşı konulmaz bir içgüdüydü..."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsanın bedenine acı veren her hastalık ruhun kendinde olan kuvvet ve gücü göstermesine engeldir. Ancak hastalık bedeni terk ettiğinde,o, üstünlüğünü, dünyadaki hiçbir güçte olmayan etkisini gösterecektir. Her saf, arınmış ve kutsanmış ruh müthiş bir güce sahip olacak ve artan bir mutlulukla sevinecektir.
İnsanların ve meleklerin diliyle konuşuyorsam,ama sevgim yoksa, gürültülü bir çan veya çınlayan bir zilden başka bir şey değilim.
Yaşarken yaşa!İnsan hayatını tükettiği zaman ölürse ölüm dehşetini kaybeder. Eğer insan doğru zamanda yaşamazsa,o zaman asla doğru zamanda ölemez.
Hayatımızın, birtakım ehemmiyetsiz teferruatın oyuncağı olduğunu, çünkü asıl hayatın teferruattan ibaret bulunduğunu görüyordum. Bizim mantığımızla hayatın mantığı asla birbirine uymuyordu. Bir kadın,bir trenin penceresinden dışarı bakabilir, bu sırada gözüne bir kömür parçası kaçar, o ehemmiyet vermeden bunu ovuşturur ve bu minimini hadise dünyanın en güzel gözlerinden birini kör edebilirdi. Yahut bir kiremit, hafif bir rüzgarla yerinden oynayarak, devrin gıpta ettiği bir kafayı parçalayabilirdi. Göz mü mühim kömür parçası mı, kiremit mi mühim kafa mı, diye düşünmek nasıl aklımıza gelmiyorsa ve bütün bunları nasıl hiç mütalaa yürütmeden kabule mecbursak, hayatın daha başka türlü birçok cilvelerine de aynı tevekkülle katlanmaya mecburduk.
