İnsan ait olduğu yere kavuşunca,
Suya kavuşmuş gibi oluyor,
Bitiyor kuraklıkları,
Sonrası hep ilk bahar diyor..
Sen benim suyumsun,
Sen benim baharımsın..
Sen benim doyamadığımsın..
Doyamayacağımsın..
Sen sevilmeyi en çok hak edensin..
Seni sevmeyi bile seviyorum,
var gerisini sen düşün seni nasıl sevdiğimi…
Senli her şeyi seviyorum derim hep,
öylesine söylemediğimi bir kez daha anladım..
seninle içtiğim çayın tadı bile bir başka,
Karşılıklı içtiğimiz kahvelerimizin kokusu bile ayrı,
Kahveyi en çok senin elinden içmesini seviyorum..
Senli sevgilerle birleşip geçiyor her yudumum kursağıma..
Seninle gülüşlerim bile ayrı,
Her yanım mutluluk doluyor..
Bir bakışa,
Bir cümleye dakikalarca gülebilmeyi öyle çok seviyorum ki..
İçimi dışımı mutluluk dolduruyorsun..
Nasıl sevmeyeyim ki ben seni..
Söyle bi hadi nasıl sevmeyeyim ben seni..
Resim yapmak sevilirmiymiş,
Sevilirmiş meğer..
çocuk gibi saatlerce resim yapabilirim seninle..
Sana bişiy itiraf edeyim mi?
Hani dün sana kafenin birinde film saati yapıyorlarmış onu göndermiştim.