"Yapamam ki!" gerekçesiyle gerçekleştirmekten kaçındığımız davranışların çoğu aslında yapmak istediklerimizdir. Yapmak istemediklerimiz zaten aklımıza gelmez."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bazen bu manzarayı hep birlikte yaşamış olduğumuzu düşünüyorum. Senin pencerene resmettiğin o manzarayı ilk gördüğümde benim gibi olduğunu, benim gibi körcesine dilsiz bir konuşmacı aradığını düşündüm. O günden sonra sürekli seni düşündüm, seni burada, yanımda, yaşamımın pek çok saatini geçirdiğim bu yerde düşledim. Hatta bir gün seni bulmayı ve her şeyi itiraf etmeyi bile düşündüm. Ama yanılacağımdan korkuyordum ve bir şekilde senin beni arayacağını düşünüyordum. Ama ben de sana çok yardım ettim, her gece seni çağırdım, bir gün karşılaşacağımızdan o kadar emindim ki, o aptal asansörü beklerken seni görüverince korkudan donakaldım, bir yumruk yemiş gibi oldum. Yanıldığını sanarak acı içinde kaçtığın zaman deli gibi peşine düştüm. Sonra San Martín Meydanı’nda konuştuğumuz zamanlar geldi, sen bana bir şeyler açıklamanın gerekliliğine inanıyordun, bense seni sonsuz dek yitirmekle, sana bir kötülüğüm dokunması arasında sıkıntıyla bocalıyor, seni yolundan saptırmaya çalışıyordum. Senin heyecanını köreltmeye, sözcüklerini, bana gönderdiğin şifreli mesajı anlamadığımı düşünmeni istiyordum.”