Sadece bir dene diyorum. Sonrasında ne olur kimse bilemez. Kimse bilemeyeceği için bir şans tanı istiyorum. Ayağa kalkarsan ne olacağını merak etmiyor musun?
A’nın sözlerini her hatırladığında, A’ya karşı ne yanlışı olduğu düşüncesiyle savaş veriyordu. Ne yaparsa yapsın kalbine saplanmış dikenleri çıkaramamıştı. A ne zaman aklına gelse Youngju’nun tüm benliği, bu dünya üzerinde hiç kimsenin onun tarafında olmayacağı düşüncesiyle sarmalanıyordu. O anlarda hareketsizce oturarak onu ayağa kaldıracak başka düşüncelere tutunmak dışında elinden bir şey gelmiyordu.
Ne de olsa tek bir doğru cevap vardı. Kendi kendine düşünerek bulduğu cevap, o anın doğru cevabıydı. Youngju hayatın doğru cevaplara sarılarak yaşamak, kimi zaman o cevapla çarpışıp o cevabı deneyimlemekten ibaret olduğunu biliyordu. Derken bunca zaman boyunca kucakladığımız doğru cevabın aslında yanlış olduğunu fark ettiğimiz an gelirdi. O zaman tekrar bir başka doğru cevaba tutunup yaşamaya devam ederdik. İşte bu bizim küçük sıradan yaşamımızdı.