buket tuncer eryonucu
@bukettnc
Üniversite
İstanbul, 1970
121 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bütün kişisel gelişim ve psikoloji kitaplarının metaforlarını alıp Türk senaryosu formatında ortaya karışık bir Tayland romanı hiçbir edebi değeri yok hepsi klişe tanıdık ve bildik oldukça sıkıcı tahmin edilebilir bir kitap kendime verdim bir yıldızı da kitabı bitirdiğim için.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
1971 muhtırasından sonraki yaşadıklarını kısmen Zülfü Livaneli bu kitapta mektuplar üzerinden anlatmış, bir konserinde konser süresince bize de anlatmıştı cezaevinde yaşadıklarını bu defa edebi olarak anlatmış oldu tarihe kitap düşüldü. bence de bazı yerleri kısa geçmiş fakat benim en çok canımı sıkan mevzu kitabı okurken 54 yıl önce ile şu anda az gitmişiz uz gitmişiz dere tepe düz gitmişiz arkamıza bakmışız ki maalesef bir arpa boyu yol bile gitmemişiz değişen hiçbir şey yok maalesef onunla yüzleşmek çok üzücü oldu sanki kitap 1971’i değilde bir yıl öncesini on yıl öncesini anlatıyor fark eden hiçbir şey yok aslında
Herkeslerden Sevgili Aliye,
Kitap Sabahattin Ali’nin nişanlandığı dönemden ölene kadar olan zaman da eşine ve daha sonra kızına yazdığı mektuplardan oluşuyor çok hüzünlü geldi kitap S Ali’nin hayalleri, hayatla ilgili beklentileri, evlilikle eşiyle ilgili beklentileri temennileri daha sonra baba olduktan sonraki sorumlulukları sorumluluklarının üstesinden gelebilme çabaları…. İlerleyen zamanda sanki çok yaşlı bir insanmış gibi zannediyorsunuz Sabahattin Ali’yi ama Sabahattin Ali öldüğünde henüz 41 yaşındaydı. Eşine olan hitabı özelikle “Herkeslerden sevgili Aliye” deyişi, mektupları bitiriş şekli, onlarla olan ilişkisi kendi idealleri ve ailesi arasındaki dengeyi kurmaya çalışması,
pes etmesi herşeyi daha net anlıyorsunuz çok güzel bir kitaptı çok hızlı da bitti herkese tavsiye ederim
Çok bizden bir roman…,
aslında küçük hikayeciklerin bütünü bir roman olmuş.
hikayeler gibi hüzünlü bir son da yok sonunu da güzel bağlamış iyi bir kitaptı tavsiye ederim.
Mahir Ünsal Eriş’in bu okuduğum dördüncü kitabı oldu daha önce üç öykü kitabını okuyup çok beğendiğim yazarın romanı da bence çok güzeldi. hikaye kitaplarında farklı hikayeleri birbirine bağlama tekniğini uygulayan yazar bu romanda da aslında tamamen aynı tekniğini uyguluyor önce bir ikindi kahvaltısı ile başlıyorsunuz sonra bütün insanların hikayesi birbirine bağlanıyor, hepsi farklı hikayeleri olan fakat bir bütünün içindeki farklı çeşitlilik kadar güzelliği de görmüş oluyorsunuz. Benim bütün bu hikayeler içinde en içime dokunan “fındık toplayan ailenin içindeki Sibel” in hikayesi oldu çok içimi acıttı ama bence çok güzel kitaptı tekrar tekrar okunası bir kitaptı bence tekniği de çok iyi, dili de çok iyi, çok merakla okutuyor hiç sıkmıyor güzel bir kitap tavsiye ediyorum.
