Her kelimesi abdestli yazılan o kitap1000Kitap
Bazı kitaplar okunur ve biter.
Bazıları ise son sayfası kapandığında asıl yolculuğunu başlatır.
Bülbülün Kırk Şarkısı benim için böyle bir kitaptı. Bu kitabı okurken tarih öğrenmekten çok bir hissin peşinden yürüdüm. Bazen bir bülbülün feryadında, bazen bir gülün sessizliğinde, bazen de satır aralarına saklanmış hikmetlerde durup düşündüm.
Kitabı bitirdiğimde zihnimde olaylardan çok cümleler kalmıştı.
"Medine mescidi bir nur idi, Müslüman olmak onur idi."
Ve ardindan :
"Hidayet ki nasip olmaz her kula; Allah vermeyince kim araya, kim bula."
Belki de en çok bu yüzden dokundu bana. Çünkü insan bazen her şeyi kendi çabasıyla elde ettiğini zannediyor. Sonra bir cümle geliyor ve hatırlatıyor:
Yol bizim yürüdüğümüzdür ama menzile ulaştıran Rabbimizdir.
Kitabın sonunda içimde kalan duygu; iyiye, güzele ve doğruya yönelmenin aslında bir ömürlük yolculuk olduğu oldu.
Bazı kitaplar bilgi bırakır.
Bazıları iz bırakır.
Bu kitap bende iz bırakanlardan oldu.
10/10
Derin Deniz Size Hep Merhamet Etsin1000Kitap
Gizliman'daki amansız hayatta kalma mücadelemiz, Derin Deniz'in görüp görebileceği en gösterişli macera ve elbette ki bizi hiç sevmeyen talihin peşimizden eksik etmediği kaos dolu günler, 
Hainin Mührü 3 ile nihayet bir son buldu...
Bugün ise sizleri, çok sevdiğim ve ona veda ederken beni büyük bir umutsuzluğa düşüren bu muhteşem distopya dünyasına son kez göz atmaya ve bitirdikten sonra ise yasımızı birlikte tutmaya davet ediyorum. Neticede buna gerçekten de ihtiyacımız var. Evet, ufacık bir spoiler oldu bu ama epey bir muğlak; anlayanlara başımız sağ olsun diyorum sadece.
Temizlik töreninin bitmesi ve yaşanan nice ihanetin ardından nihayet herkes yavaş yavaş yeni hayatına adım atmaya başlar. Arm, Dante ve Hobdin bu sınavı başarıyla tamamlayarak soylu bir Giz olmayı başarmış, Beş Beter talihsizliği sebebiyle bir Hiç olmaya mahkûm edilmiş, Aspen, Beau ve Lunu ise İsimsizlerin eline düşerek bu adaletsiz düzenin çarklarından tamamen atılmıştır. Yine de mücadeleleri henüz sona ermez. Aksine, belki de en büyük savaşları asıl şimdi başlıyordur.
Tüm ekibimiz Gizliman'ın farklı noktalarına saçılmış olsa da hepsinin bir amacı, kendi görevleri ve omuzlarına yüklenen yeni sorumlulukları vardır. Değişimleri ve gelişimleri devam ederken yüzlerce kez sınanan arkadaşlıkları artık tamamen kemikleşerek onların bu süreçteki en büyük yardımcıları olur. Hiç umulmadık kişiler bir araya gelirken, asla anlaşamayacağını düşündüğümüz insanlardan yepyeni ittifaklar doğar. Kızgın doğanın bile şaha kalktığı bu savaşta artık herkes yerini almış ve son kez özgürlükleri için sahneye çıkmıştır.
Gerçekten de Hainin Mührü 3, benim için muazzam ve bir o kadar da etkileyici bir final kitabı oldu. İlk iki kitabında sahip olduğu özgün yazım dilini, sürükleyici olay örgüsünü, başarılı karakter inşasını ve
Hainin Mührü 3 ile nihayet bir son buldu...
Bugün ise sizleri, çok sevdiğim ve ona veda ederken beni büyük bir umutsuzluğa düşüren bu muhteşem distopya dünyasına son kez göz atmaya ve bitirdikten sonra ise yasımızı birlikte tutmaya davet ediyorum. Neticede buna gerçekten de ihtiyacımız var. Evet, ufacık bir spoiler oldu bu ama epey bir muğlak; anlayanlara başımız sağ olsun diyorum sadece.
Temizlik töreninin bitmesi ve yaşanan nice ihanetin ardından nihayet herkes yavaş yavaş yeni hayatına adım atmaya başlar. Arm, Dante ve Hobdin bu sınavı başarıyla tamamlayarak soylu bir Giz olmayı başarmış, Beş Beter talihsizliği sebebiyle bir Hiç olmaya mahkûm edilmiş, Aspen, Beau ve Lunu ise İsimsizlerin eline düşerek bu adaletsiz düzenin çarklarından tamamen atılmıştır. Yine de mücadeleleri henüz sona ermez. Aksine, belki de en büyük savaşları asıl şimdi başlıyordur.
Tüm ekibimiz Gizliman'ın farklı noktalarına saçılmış olsa da hepsinin bir amacı, kendi görevleri ve omuzlarına yüklenen yeni sorumlulukları vardır. Değişimleri ve gelişimleri devam ederken yüzlerce kez sınanan arkadaşlıkları artık tamamen kemikleşerek onların bu süreçteki en büyük yardımcıları olur. Hiç umulmadık kişiler bir araya gelirken, asla anlaşamayacağını düşündüğümüz insanlardan yepyeni ittifaklar doğar. Kızgın doğanın bile şaha kalktığı bu savaşta artık herkes yerini almış ve son kez özgürlükleri için sahneye çıkmıştır.
Gerçekten de Hainin Mührü 3, benim için muazzam ve bir o kadar da etkileyici bir final kitabı oldu. İlk iki kitabında sahip olduğu özgün yazım dilini, sürükleyici olay örgüsünü, başarılı karakter inşasını ve
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gerçekten çok boğuldum ve sıkıldım şu kitabı bitirinceye kadar. Bu şahsı düşüncemdir. Kimse benim düşünceme göre bu kitabı okumaktan vazgeçmesin. Sadece bu benim şahsi düşüncemdir. Kendi tecrübelerim ve okuyup yaşanmışlığıma göre böyle değerlendirmemdir - diye anlayınız.
Sonuç olarak kitap hakkında söyleyeceklerim budur. Bundan Önce Selahattin Çelik`in Dinler Tarihi kitabını okumuştum "Karşılaştırmalı Dinler Tarihi" bir müslüman olarak şu kitabın yazarından daha objektiv yazmıştı. Ama bu kitap ne kadar objektiv "gözükmeye" çalışsada öyle olmadığı gün gibi ortadaydı maalesef.. Konu İslama gelince "alaycı" yahut "iftiraya" kadar gidecek fikir ve düşünceler barındırıyordu ve çok bozuluyordum buna. Asılda müslüman olduğum için değil.. Asıl mesele yargıladığı ve alaya aldığı konularda ne kadar eksik olduğunun bilincinde ve farkındalığında olmam idi.. Ve bu yüzeysel bilgiyle yaptığı şeyleri yüzeysel bilgi olarak okuyanlara yuttura bileceği kaygısı da canımı sıkıyordu.
Sonuç olarak konu İslam olunca İslam hakkında çok yüzeysel ve çok eksik bilgileriyle radikal bir bakış açısına sahip biridir.
Kitabın içinde alıntılarda paylaştığım gibi bazı hoşunuza gidecek sözler de bula bilirsiniz.
Her kitap her an her zaman okunmaz. Bunun yine bir kanıtı ile geldim. Yıllardır okumak istediğim bir kitap ile tanışma istediğim bir yazardı.
Bir kitabın dili bu kadar mı sade okunuşu bu kadar mı kolay olur. Kitabı bu yaşımda böyle bir anlayış içindeyken okumanın mutluluğu içindeyim. Sıradan bir çobanın hazine peşinde koşması gibi başlayan kitapta, kendini arayan bula bir adamı okuduk. Bana göre kitapta tevekkül de vardı. Sabır da güvende.ok sevdiğim zaman zaman içimi sıcacık yapan bir kitaptı. Onlarca yeri alıntıladım.
Santiago adlı çobanımız üst üste iki kez gördüğü düş üzerine bir çingeneye el falı baktırır. Sonrasındaysa karşılaştığı kadim bir kraldan bu düş üzerine tavsiyeler alır. Bu yolculuğa çıkması kişisel menkıbesini gerçekleştirmelidir. Eh yolcu olur, yol olur da yol sakince biter mi? Kahramanımızın başına gelenlerle sabrı sınanır. Gücü sınanır. Ama o koyunlardam bile ders çıkaran öğrenen bir delikanlı olarak her zorlukta bir kolaylık görür.
Bence herkesin mutlaka bir kez olsun okuması gereken şahane bir kitaptı. Yazarın diğer kitaplarını da en koşa zamanda almak istiyorum.
Muhibbi der ki...Şiir
Şiirimin her beyti güldür, hattı sümbülden nişan.
İy Muhibbi sümbüle bağlı gazel gül destedir.
- Şiirimin her bir beyti (mısrası) bir güldür; yazısı (hattı, çizgisi) ise sümbülden (sümbül çiçeğinin ince, uzun yapraklarından/saçlarından) nişan/işaret taşır.
- Ey Muhibbi! (Sümbüle) bağlı (sümbülle demetlenmiş/bağlanmış) gazelim bir gül demetidir.
Şi’r oldurur okıyanlar bula şekker lezzetin
Lezzetin bilmez anı illâ ki akl-ı hurde-bîn
Her sözünde nâzük ü rengîn ma‘ânî bulına
İşidenler diyeler bu söz değil dürri şemîn.
- Şiir öyledir ki okuyanlar onda şekerin lezzetini bulur.
Onun lezzetini ancak ince, dakik akıl sahibi bilir (anlayabilir).
- Her sözünde (mısrasında) ince, zarif ve renkli (güzel) anlamlar bulunur.
Dinleyenler derler ki: Bu söz değil, değerli inci (nadir inci)dir.
Simyacı romanı - İstanbul - Bağdat - Takkeci İbrahim
Puan vermedi
"Simyacı" romanını sevmeyen yoktur, peki bu dünya çapındaki hikayenin aslında 16. yüzyıl İstanbul’undan "araklandığını" biliyor muydunuz?
Topkapı surlarındaki Takkeci İbrahim Efendi'nin Bağdat rüyasından, dünya edebiyatına uzanan o muazzam menkıbe..
Takkeci İbrahim Efendi Bir Üzüm Tanesi İçin Bağdat'a Giden İnsan
16. Asırda her sanat iyi kötü para yapar, kolunda bileziği olanlar namerde muhtaç olmadan yaşarlar. İşte Takkeci İbrahim de adı üzerine takke yapıp satar. Çorba öyle de böyle de kaynar. Garibim Topkapı sur dışında, babadan kalma bir evde barınır. Bu sağında solunda harabeler olan bükük belli bir ahşaptır. Pencereler takırdasa da, çatısı, bacası aksa da ecdad yadigarını bırakmaz. Ah bir de yakınlarda bir yerlerde mescidleri olsa. Mahalleli yağmurda çamurda Merkezefendi’ye, Mevlanakapı’ya yürür, yatsı dönüşü köpek def etmek için değnek taşırlar.
Takkeci İbrahim, bir cami yaptırsınlar diye beylere, paşalara çıkar. Ağlar, yalvarır, el öper, etek tutar. İyi de devletlülerin daha acil işleri vardır, öyle ya sıra bu kuytuya gelesiye kadaaar... Ama o, işin peşini bırakmaz, mimarlarla tanışır, ustalarla muhabbet kurar. Kafasındaki muhteşem külliyeyi kâğıtlara karalar. İyi de parayı kim kaybetmiş ki o bula.
Asmadaki üzüm...
İşte böyle koşturup kovaladığı bir günün ardından rahlesinin başına çöker. Biraz Amme cüzünden okur, azıcık tesbih çeker, Tebareke de okusa iyidir ama göz kapakları düşer. Ocak önündeki keçe döşek adeta “gel gel” der.
Garibim dayanamaz, önce ateşe bir meşe odunu atar, sonra elini yanağının altına koyar. Tavanda kızılca gölgeler oynaşırken hayallere dalar. Camisine yer beğenir, ona buna kum çakıl ısmarlar. Yine çiniciler, hattatlar, nakkaşlar... İnşaat bittiği gün yanık sesli bir müezzin minareye çıkmalı, komşular camide toplanmalıdırlar.