BÜLENT
@bulent___
Ne içimdeki sokaklara sığabildim, Ne de dışardaki dünyaya.
105 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Sıradan faniler yaşamın sırrına erebilmek
için beklemek zorunda kalırken, seçilmiş bir avuç azınlık
daha perde kalkmadan bu sırra vakıf olabiliyordu. Bu, çoğu
zaman sanatın, özellikle de edebiyatın etkisiyle mümkün
olabiliyordu çünkü sanat da, edebiyat da arzular ve zihinle
ilişkiliydi.
“herkesin
bir umudu vardır,
bir savaşı,
bir kaybedişi,
bir acısı,
bir yalnızlığı,
bir hüznü..
çünkü herkesin bir gideni vardır,
içinden bir türlü uğurlayamadığı…”
“Yeşil Fanila” şiiriŞiir
“Sonra gittin.
Birlikte kışlıkları naftalinleyecektik.
Söz vermiştim unutmayacaktım gözlerini
Bir yeşil fanila gibi ipte, alıp ütüleyecektim.
Herkese iyi akşamlar demeyi öğretecektim gözlerine.
Sonra gittin.
Çocuk oldum bir daha, ağladım.
Kaç şiir, kaç kere sular altında kaldı.
Kitaplar, aşk, her şey.
Her şeyi son bir kere daha kurtaramazdım.
Keşke nane şeker gibi mentollü bir buluttan doğaydım
Sonra gittin.
Beyaz bir küf büyüdü evde, tersten yağan kar gibi.
Keşke dünya toz şekeri ile kaplı olsaydı.
Çocuk oldum sonra ağladım, yağmur bile beni ayıpladı.
Söz dedim, söz verdim.
Ruhumu gömdüğüm yer hala belli.
Güneşi özledim, sonra seni
Keşke gölgesine razı bir fesleğen olaydım…”
