Fulya Yılmaz
@bunchofbook
İtiraf etmem gerekirse, kötü adamın kim olduğunu bulmakta pek iyi değilim, ama yine de polisiye türü okumak konusunda bazı prensiplerim var. Özellikle zekice yazılmış bir kurgu ve birçok noktada ters köşe etmesi durumu çok önemli. Bu seri beni hayal kırıklığına uğratmadı, tam anlamıyla hassas, eğlenceli ve çok ince bir gizemle yazışmış.
🪶Bir gün bir rahip öldürülüyor. Polis için sıradan bir cinayet vakası gibi fakat rahibe yapılan otopsi şaşırtıcı bir gerçeğin aydınlanması gerektiğini söylüyor. Çünkü rahibin kanında bir zehir bulunuyor. Yani cinayet sanılanın aksine çok daha önce harekete geçen bir başka gerçeği ortaya çıkarıyor. Ve rahip öldürülen tek kişi olarak kalmıyor. Adeta rahibin öldürülmesi, katledilecek diğer insanların alarmı niteliğinde. Gizem ve gerilim dolu ve zaman zaman oldukça korkutucu bir hikaye. Çözülecek dediğim anda kurduğum bağlantıları yok eden biri var ve bu da bana katili işaret ediyor ama polisler gibi beni de şaşırtıyor. Çünkü onlardan önce sildiği ipuçları onu bulmamızı güçleştiriyor.
Olay örgüsü, tasviri ve duygusal yükleri, değişen dinamikleri ve karakterlerin aktarılışını çok başarılı buldum. İnsanların zayıflıkları ve erdemleri gibi çıkarımlar yaptırdı. Sadece net cevaplar verilmediğini düşündüğüm bazı şeyler buldum, ama önemli değil. Çünkü okurken size nefesinizi tutmanız için zaman tanıyan, heyecan verici olay örgüsü bunu gölgede bıraktı. Yani beklentimin üstüne çıktığı gibi beni hayal kırıklığına uğratabilecek hiçbir şeyi de yoktu. Bu seriden oldukça keyif aldım ve açıkçası bence yeni nesil yazarlardan pek azı heyecan verici polisiye kaleme alabiliyor. Eğer gizemleri veya gerilim türlerini seviyorsanız ki bu seri her ikisini de başarıyla birleştirmiş, güzel bir örneği diyebilirim.
Reklam
Emanet Çocuk, ilk olarak 2010'da yayınlanmış bir kısa öykü. Davy Byrnes Ödülü'nü kazanınca, öykü kitap biçiminde yayınlanması için teşvik ediliyor. İyi ki keşfedilmiş diye düşünüyorum. Zira yazı stili muazzam, oldukça sıra dışı, kelime israfı olmayan ve okuyucunun boğazını düğümleyen değerlere dokunan bir eser.
80'lerin çok çocuklu, kaotik, yoksul İrlandalı ailelerinden biri. Üstelik geçinemedikleri için artık yük durumunda olan çocuklara rağmen anne tekrar hamile. Bir süreliğine çocuksuz bir çift tarafından bakılması ya da ‘evde bir sorumluluğun başlarından atılması’ için verilen, evin yetişmekte olan genç kızı, bize bu hikayeyi anlatıyor. Ne kadar bir eşya gibi dramatik bir şekilde bırakılsa da bu bir umut, dostluk ve daha iyi bir hayata bakış hikayesi bence. Çünkü çocuksuz koruyucu ailesi ona sadece daha rahat bir hayat vermekle kalmayıp, aynı zamanda sahip olmadığı ilgiyle de tanıştırıyor. O sıkıntılı, kalabalık yaz aylarında birdenbire değer verilen, takdir edilen ve el üstünde tutulan tek çocuk oluyor. Öte yandan, ilk kez düzgün besleniyor ve koruyucu ailesiyle geçirdiği aylarda güç ve güven kazanıyor. Çocuğun yavaş yavaş bu evin kendisininkinden çok daha sevgi dolu olduğunu anlaması ve bazı incelikli şeylerin açıklamaları gözlerimi yaşarttı.
Hikayenin sonu da o kadar mükemmel, o kadar nefes kesici, o kadar yürek parçalayıcı, o kadar güzel ki bu hikayeyi gerçekten olağanüstü buldum. Muazzam bir romandı ve beni Claire Keegan'ın daha fazla kitabını okumaya teşvik etti. Mutlaka okumanızı öneririm.
Behlül Dündar çevirisi ve gray318 kapak tasarımıyla.
"Hayatımı yeniden yaşamak zorunda olsaydım, haftada en az bir kez biraz şiir okumak ve biraz müzik dinlemek için bir kural koyardım."
Darwin'in gerçekte ne tür bir insan, öğrenci, düşünür, araştırmacı ve teorisyen olduğuna dair çarpıcı hayat hikayesi anlatılıyor kitapta. Aslında bu otobiyografi Darwin tarafından çocukları ve torunları için özel olarak yazılmış ve ölümünden sonra yayımlanmış. Onun bilim, evrim, coğrafya, arkadaşları, ailesi, kölelik ve kaçırdığı şeyler hakkındaki kişisel bakış açılarını ve motivasyonlarını öğreten, özel bir hatıra. Özellikle evrim teorisini geliştirmenin, İncil'in gerçek yorumuna ve nihayetinde tamamen Hıristiyanlığa olan inancını nasıl zayıflattığı ile ilgili bölüm ve bilimin açıklanamayan şeyler konusunda ona yön verdiğini anlatan tecrübeleri çok ilgi çekici. Bununla ilgili samimi itirafları da var; "Ortodoks tarafından ne kadar şiddetli saldırıya uğradığımı düşünürsek, bir zamanlar din adamı olmaya niyetlenmiş olmam gülünç görünüyor", "Görüşlerim genellikle büyük ölçüde yanlış sunuldu, şiddetle karşı çıkıldı ve alay edildi” gibi. Ayrıca
Darwin'in hayatı boyunca zekasını hafife alması ve bazen başkalarının ondan daha zeki olduğunu düşünmesi onu bende fazlasıyla özel kıldı. Alçakgönüllülüğünün Darwin'in yolculuğunda ona en iyi şekilde rehber olduğunu düşündüm. Çok tadında bir otobiyografi ve okumak için çok doğru bir profil tercih ettiğimi, Darwin’in büyüleyici bir insan olduğunu farkettim. Mutlaka tavsiye ettiklerim arasında.
