ismini yazmanın zor geldiği bu büyük yazarın, subjektif fikrimce (-ki istisanalar hariç her fikir subjektiftir, o yüzden belirtmem saçma. ) okuduğum en güzel tiratları içeren 2 eserinden biridir. (Dİğeri için BKZ: venedik taciri :)) Neden diğer büyük eserlerinden daha az değer gördüğünü anlayamam. İntikam duygusunun nasıl yokedici olduğunu anlatır. (venedik taciri de benzer bir konu işler intikam noktasında). okumanızı ne de çok isterim, ne de çok arzularım titus tiratları bağırarak dolanan insanların dolaştığı sokakları. tanrı yok, hiç olmadı; ama bu yazar aşkın bir varlıktan çıkan kelimeleri dökmüş kağıtlara. tanrı olmuş olsaydı bu yazar olurdu. (pi filminde de tevratta 100 harf gibi bişeyden oluşan tanrının gizli adından bahsediliyordu, söylemesi zor acaba "William Shakespeare" miydi.)
Reklam
Kitap okurken herhangi bir sıraya riayet etmem. Tesadüfen elime geçen yada değer verdiğim insanların önerilerine göre okurum. Bu kitabı öneri üzerine okudum. ilkel insanlara cıvalı barometre ile yapılan deney çok hoşuma gitti. İnsanların düz, sıralı bağlı kurduğu mantığın çoğunlukla, ancak bilgi sahibi oldukları konularda doğru olabileceğini anlatan, bilgiyi kutsayan, çok güzel bir paragraftı. Ve fakat bu kitabı okurken alınan hazzı artması daha önce "cesur yeni dünya", "1984" ve "fahrenhayt 451" kitaplarının okunmamış olması ile mümkün. yoksa daha önce yazılmış olması le onlara öncülük yapan bu kitap, sonradan okunduğunda alıntı serisi hissi uyandırıyor. Buradan da yazarın ne kadar büyük olduğunu; ve kimlerin, onun kitabındaki parçalardan türettikleri bütünler ile ne kadar büyük kitaplar yazdığını anlayabiliriz.
1999 yılında Paleoanthropoloji bölümünde okuyan bi arkadaşımın bazı derslerine ve bitirme tezine yardım etmek amacı ile dibine daldığım evrim teorisini iyice çözdüğümü düşünüyordum. Bu kitap tesadüf eseri elime geçti ve evrim gibi kavramların üzerine olan bilgi birikiminin ne kadar da hızla biriktiğini ve birikimden üreyen tezlerin ne de çok, çabuk değiştiğini öğrendim. özellikle kadınların doğum zamanın kısalması ile sosyallik seviyesi arasında kurulan lineer ilişkisel mantık çok hoşuma gitti.
Bir arkadaşımın tavsiyesi üzerine geçmiş zamanda okuduğum bir kitaptı. Kitap, yazar hakkında olumsuz ön yargılarımın ne kadar da isabetli olduğunu ispatladı. En aklımda kalan uçuk fikri; "2. dünya savaşına girmeyen türkiyenin, parsanın yeniden dağıtımdan pay almamış olmasından mütevellit, soğuk savaşı tek başına çıkarmış olduğu" idi.
