Burcu
@burcsnr
5 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Kendimizi bu duyguya kaptırdığımız zaman, bizi hemen hemen her zaman kendimizi baltalayan mücadelelere sokar. Budizm'de şöyle denir: "Gücenme birisine fırlatmak üzere kızgın bir kömür parçasını kavramak gibidir. Adsız Alkoliklerde şöyle denir, "Gücenme, zehri kendinin yutup sonra başkasının ölmesini ummak gibidir." Bu ifadelerin ortak yönü, kendimizi gücenmeye kaptırdığımız zaman, aslında tek yaptığımızın kendimize daha çok acı vermek olduğudur.
Bu hayat nedir böyle, tasayla dolu
Doğrulup seyreylemeye zamanımız yok
Dalların altında durup kuzular ve
İnekler gibi bakmaya zaman yok
Ormanı geçerken sincapların yemişlerini
Gizlediği yerleri görmeye zaman yok
Güpegündüz, gece gökyüzü gibi
Yıldızlarla dolu akan suyu görmeye zaman yok
Güzelliğin bakışına dönüp
Ayaklarını ve dansını izlemeye zaman yok
Ağzı gözlerine değen o gülüşü
Zenginleştirene dek bakmaya zaman yok
Fakir bir hayat bu, tasayla dolu,
Doğrulup seyreylemeye zamanımız yok
Puan vermedi·295 syf.·
2026 2. kitabı
"Bu öğleden sonra ne yapacağız?" diye haykırdı Daisy, "ve bundan sonraki gün ve önümüzdeki otuz yıl boyunca?"
"Deli deli konuşma," dedi Jordan. "Sonbaharda ayaz başlayınca hayat yeni baştan başlar."
"Ama çok sıcak," diye üsteledi Daisy ağlamaklı. "Ve her şey karmakarışık. Hadi hepimiz şehre inelim!"
Sesi, sıcağın içinde mücadele veriyor, ona vuruyor, sıcağın baygınlığını kalıba döküp biçimlendiriyordu.
