Burcu Koroglu
@burcuozan
null
Muhasebeci
Londra
Almanya
79 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitabı okurken, yazmayı düşündüm bu kez..
O kadar ayrıntı, o kadar bilgi birikti ki içimde, her birini hatırlamak zor olur diye korktum.
Muazzam bir eser, bu elimde tuttuğum.
Soluksuz okumak dediklerini yaşattı - yaşatıyor, bana.
Adı gibi aslında; OLASILIKSIZ.
Ama;
Adam Fawer yazarsa, OLASILIKSIZ bile bin olasılığa bölünür.
Çünkü, yazarımız inandırmakla, yaşatmakla, kalemiyle büyülemekle tanınıyor.
O, sonunda kitabı kalbinize, zihninize, bütün algılarınıza öyle bir bağlar ki, asla unutamazsınız. Neye uğradığınızı şaşırır, kitaba başta yüklediğiniz bütün mantığı ve anlamı unutursunuz!
Aslında bütün olasılıkların tek bir sonuca çıkmak icin çırpındığını düşünürsünüz.
Allahım.. Spoiler bile veremiyorum, o kadar derin, o kadar uzun bir mevzu bu :))
Kitaba dair;
Okudukça sorguluyor, araştırıyor insan.
Geçmişi, geleceği, şimdiki AN’ı.
Fiziği bana öğretmenlerim bile bu kadar sevdirememişti.
Araştırmaları okurken heyecanlandım, kendi içimde hangisini daha mantıklı bulduğumu düşündüm, bilmediğim terimleri internetten araştırdım. Kitabı okumadım, onu kendime defalarca, kendi içimde bir sunummuş gibi anlattım.
- Çok kaliteli incelemeler okudum kitaba dair.
Üstüne katamayacağımı biliyorum, ve bu yüzden o incelemeleri yazanlara da Teşekkür ediyorum. Kitabı okumamda en büyük etken, okuduğum o çok iyi incelemelerdi.
Nedendir bilmem ama, Adam Fawer ve Dan Brown kitaplarını benzetiyorum. İcerik olarak değil belki ama, stil olarak benzediklerini düşünüyorum. Ve her iki yazarın da kitaplarını okurken heyecandan sayfaları yalayıp yutuyorum.
Adam Fawer karakterlerini o kadar iyi kaleme alıyor ki, gözümün önünde canlanıyor her biri.
Özellikle Grimes, okumaktan keyif aldığım bir Karakter.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hangi mantıkla okudum ki ben bunu, dediğim kitaplardan sadece bir tanesi. Sanırım o zamanlar bir patlama yaşamamıştı kitap, aldandım, kandım ve ben de bu furyaya katılayım dedim. Bana kattığı veya öğrettiği pek bir şey yok kitabın.
Ah Zeze..Edebiyat
İsa, sadece varlıklı çocukları sever.., onları mutlu eder.., onları güldürür ve onların hikayelerini mutlu sonla bitirir.
Zeze, yoksul çocuk.
Yoksulluğun aslında aç bir karın olmadığını anlatmaya çalışan, Zeze.
Sevgisizliğin en büyük yoksulluk olduğunu anlatan, Zeze.
Okşanmayan bir başın, guruldayan bir karından daha acı olduğunu anlatan, Zeze.
Kitaba dair yazacaklarım o kadar çok ki, neresinden ve nasıl başlasam bilmiyorum.
Yazarı araştırırken, kitaptaki hikayenin acıdan bir merdiven olduğunu, ve o merdivenin son basamağının mutlu bir sona çıkmadığını tahmin ettim.
“Ölülerime..” diye başlamıştı, Vasconcelos, ve gerçekten yaşarken ölen hayaller, kısa mutluluklar, çocukluklar okudum.
Ne çok ağladım.
Zeze’yi sarmak, hayallerini sarmak, içindeki acıyı sarmak sarmalamak istedim.
Ve bir kez daha anladım: “İsa, sadece varlıklı çocukları sever.., onları mutlu eder.., onları güldürür ve onların hikayesini mutlu sonla bitirir.”
Yazarın diğer kitaplarını da kocaman bir hevesle okuyacağım..
İstemeyerek spoiler verdiysem affola..
İki günde okudum.
Okuduklarımı bugüne çok benzettim.
Sanırım yüz yıl sonra da okuyanlar bu kitabı o güne benzetecek. Çünkü değişmeyen tek şey insanların, yer yüzünde yaşayan her canlının, anlatılan, dayatılan, söylenen her şeyi sorgusuz sualsiz kabul etmesi, ve benimsemesi.
Bazı incelemerde Stalin Çiftliği benzetilmesi yapılmış.
Bilemiyorum, kısmen katılıyorum.
Aslına bakarsanız bu kitap her yönetim sistemine, ve sistemin her olumsuz yönlerine, bir kılıf uydurup, o kılıflara sarılıp uyuyanları anlatıyor. Her yönetim sistemi günün sonunda, bu kitapta okuduğumuz diktatörlüğe dönüşüyor.
Okuduğum icin mutluyum,
geç okuduğum icin mutsuzum.
Kitabın özeti;
Dün
Bugün
Yarın
Nazan Bekiroğlu.. bu kadar geç tanıdığım için, kitaplarını bağrıma geç bastığım için üzgünüm
Olağanüstü bir yetenek, olağanüstü bir yazar.
Bir öykünün şiirle kucaklaşması, bir öykünün şiirde kucak bulması..
Her cümle buram buram edebiyat, her cümle insanın kalbine bir ok. Böyle de sevilirmiş dedirtiyor Züleyha, ve Züleyha Nazan Bekiroğlu kalemiyle gözümüzün önünde hayat buluyor, karşımızda konuşuyor, aşkının kalbini ve ruhunu nasıl sardığını anlatıyor, yusufuna kavuşmak icin ne yollardan geçtiğini anlatiyor. Ve Yusuf, iffetin ne demek olduğunu, iffetin göze bir perde indirdiğini, iffetin senin olmayana el uzatmamak olduğunu anlatıyor, Nazan Bekiroğlu okuruna Yusuf’u anlatmıyor, yaşatıyor. Muazzam bir eser, hikayeyi, öyküyü bilmeme rağmen tekrar tekrar ağladım, düşündüm ve hayran kaldım.
Hayran kaldım Yakub’a.
Hayran kaldım, Yusuf’a.
Hayran kaldım, Züleyha’ya
Hayran kaldım, kuyuya, aynaya ve kurda
Hayran kaldım Nazan Bekiroğlunun kalemine.
Kesinlikle okunması gereken bir Kitap. Öyküyü bilseniz dahi okuyun. Kaybetmez, kazanırsınız!
( 9 puan vermemin tek sebebi, kitabın o olağanüstü diline, şiirsel anlatımına alışmamın biraz uzun sürmesinden kaynaklanıyor. Aslında bu 9 puanı kendime veriyorum )
