Görmek, varoluşun bize sunan yani "Ben varım, burdayım." diyen bir varlığın mevcudiyetini kabul etmekle başlar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Düşler ve tarih inilecek son istasyon
Burdayım işte güzel bir yanlıştayım şimdi
Beklemesini bilmiyor acelesi olan ve nedense
Çekip gidiyorlar, kalanlar o kadar azız ki
O kadar azız ki mutluluk bile bizden çok
HARİKA ÇOCUK
Notalarını koyduğu çantası kalın çoraplı bacağına çarpa çarpa, öteki kolunda ağır okul kitaplarıyla girdi odaya. Bir an durup stüdyodan gelen sesleri dinledi. Birbirini ığıl ığıl izleyen piyano akorları ve akort edilen bir kemanın sesi. Sonra Bay Bilderbach gırtlağından kopan boğuk sesli şivesiyle seslendi ona:
"Sen misin, Bienchen?" Eldivenlerini çekip çıkarırken, parmaklarının o sabah çalıştığı fügün hareketleriyle kıpırdadığını gördü. "Evet," diye cevap verdi, "burdayım."
" Buradayım," diye düzeltti ses. "Biraz bekle."
İçerden Bay Lafkowitz'in konuşması duyuluyordu. Sözcükleri anlaşılmaz, ipeksi bir mırıltıyla uzatıyordu. Bay Bilderbach'ınkiyle karşılaştırınca adeta bir kadın sesi diye düşündü. İçindeki huzursuzluk dikkatini dağıtıyordu. Geometri kitabının ve Le Voyage de Monsieur Perrichon'un sayfalarını karıştırıp masaya koydu. Kanepeye oturup çantasından metot kitabını çıkardı. Yine ellerini gördü. Boğumlarından dümdüz uzanan kıpır kıpır kas kirişleri, kıvrık, kirli bir bant takılı yaralı parmak ucu. Bu görüntü son birkaç aydır onu kahreden korkuyu yoğunlaştırdı...
Düşler ve tarih inilecek son istasyon
Burdayım işte güzel bir yanlıştayım şimdi
Beklemesini bilmiyor acelesi olan ve nedense
Çekip gidiyorlar, kalanlar o kadar azız ki
O kadar azız ki mutluluk bile bizden çok
Sayfa 12