Buse Saraç
@buse_srcc
Reklam
En son ne zaman hayal kurdun? Ne zaman ölümsüz hissettin kendini en son? Benim yaşamam gereken hayat buymuş be dedin? Hep başkalarının hayatlarını izlemekle geçmiyor mu günlerin? Ya hayallerimi yaşıyorlar resmen demiyor musun hep? Peki ne duruyorsun? Sonsuza kadar yaşayacağını mı zannediyorsun? Ya da 80 yaşında falan öleceğini mi? Bugün evden yirmi dakika daha geç çıksan bir kaza geçirecektin belki. Belki bir yıl sonra o çok sevdiğin şeyi yapamayacak duruma geleceksin. O zaman keşke daha önce yapsaydım demek hoşuna gider miydi? Evet belki 80 yaşına kadar yaşayacaksın ama hayalin çoktan öldü bile. Ve sen hayalini ertelemenin pişmanlığıyla kalakaldın. Neyden korkuyorsun? Sahi nedir seni geri iten? Ölüm korkusu? Ailen? Kötü bir şey yaşamaktan korkman? E hayat bu, elbet kötü bir şeyler yaşayacaksın. Onlar olmasa iyi günlerin ne önemi kalır. Kötü bir şey yaşadım diye sere serpe yere yatıp ölmeyi beklemeyeceksin herhalde. Ne yaşarsan yaşa kalkıp baştan başlayacaksın. Belki sevdiklerini yitireceksin. Belki şu ankinden bambaşka bir hayatın olacak. Ama nerden biliyorsun daha mutlu olmayacağını. İlla yeni insanlarla tanışman gerekmez. Kendi kendine yaşaman gerekiyordur belki senin. Yapmaktan hoşlandığın şeylere odaklanman, azimle çalışman, hayalinin peşinden gitmen. Hayatta her şey bir tercih. Unutma o kararı sen verdin. Bu yaşamı sen seçtin. Eğer dağılırsan tek tek toparlanacak olan da sensin. Bu senin hayatın. Sen hayatın ta kendisisin.
Koşa koşa bana geliyor, "Benim iyi, değerli, büyük Doktorum!" diyorsun. "Ne yapmalıyım şimdi? Evim çöküyor, rüzgâr içeri doluyor, çocuğum ve karım hasta, ben de hastayım, ne yapacağım?" Yanıtım şu: "Evini kayaların üzerine oturt. Kaya dediğim şudur. Senin içinde bulunan ama öldürdüğün doğal yapındır kaya, çocuğunun bedensel sevgisi, karının düşlediği sevgi, on altı yaşındayken kurduğun yaşam düşleridir. Yanılsamalarını kaldır at, yerine hakikatin bir parçasını koy. Komşuna boşver, içinden gelen şeyi dinle; komşun da bundan hoşnut olacaktır. Bütün dünyadaki çalışanlara, bütün meslektaşlarına, yalnızca yaşam için çalışmaya kararlı olduğunu, artık ölüm için çalışmayacağını bildir. Cellatlarının ipine koşup idam edileceğine, insan yaşamının ve iyi şeylerin korunması için bir yasa yarat. Böyle bir yasa, evinin altındaki kayanın bir parçası olacaktır. Küçük çocuklarının sevgisini, şehvet düşkünü, doyumsuz kadın ve erkeklere karşı koru. Dedikodu kumkumalarını eleştir; onu herkese göster, tanıt ya da sevgiye hasret yetişkinler okuluna değil de bir ıslahaneye gönder. Çalışma konusunda yol gösterici durumuna geldinse, artık seni sömüreni, ondan daha fazla sömürme yarışını bırak."
