Busenur Kuramaz
@busekuramaz
Düşünce, edebiyat, sanat alanları çiçeklenmeden ruh yemişini vermez.
291 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kısa, genelde 4-5 sayfalık polisiye hikayelerin derlemesi niteliğinde bir eser. Bazı vakaların sorumlusu, katili çok bariz belli olurken bazılarında beklenmedik bir sonuçla karşılaşmanız mümkün. Çoğunlukla insanlığı suça iten, gözüne perde indiren ortak duyguların esiri olmuş zanlılar; sevginin, öfkenin, hırsın..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Selamlar,
Daha önce Türk Edebiyatı klasiklerinden polisiye türünde bir eser okumamıştım. İlk defa tanışmakla beraber polisiye temalı klasik okumaya devam edebilirim, oldukça keyif aldım. Başlarken edebi açıdan ağır bir dile sahip olabileceğini düşünmüştüm fakat akıcı ve anlaşılır bir üslup ile yazılmış. Romanın devamı olan 
Kan Damlası kitabını da okumayı düşünüyorum. Aslında bu eserdeki haliyle öykünün son bulması bence yeterli ve güzeldi. Fakat ikinci kitaptaki olayları da merak etmiyor değilim. Okuma hızınızı artırmak, kafanızı dağıtmak için tercih edebileceğiniz bir eser, tavsiye ederim.
İyi Okumalarr
Kan Damlası kitabını da okumayı düşünüyorum. Aslında bu eserdeki haliyle öykünün son bulması bence yeterli ve güzeldi. Fakat ikinci kitaptaki olayları da merak etmiyor değilim. Okuma hızınızı artırmak, kafanızı dağıtmak için tercih edebileceğiniz bir eser, tavsiye ederim.
İyi Okumalarr
Edebi dil ağırlıklı eserlerden yorulunca ara vermek için okunabilecek bir kitap, ilk yarısını -yaklaşık 200'lü sayfalara dek- kitabı beğenmedim, ayrıntılar alelacele, üstünkörü anlatılıp oradan oraya atlanmış gibi geldi. Fakat son kısımda katil tahmin edemediğim bir kişi çıktı ve olayın polisiye kısmı da tempo kazandığı için sonucun iyi bağlandığını düşünüyorum. Bir ara "Beter Ol Mitat Karaman!" ı da okuyacağım. Sondaki "Aile" detayı dikkatimi çektiğinden.
Hayat, Cahit Sıtkı'nın "yaş otuz beş! yolun yarısı eder. Dante gibi ortasındayız ömrün." dedikten sonra 46 yaşında hayata gözlerini yumması gibiydi.
Şiirleri okurken ilk gözlemim Cahit Sıtkı Tarancı'nın ölüme bir korkusu ya da özellikle tedirginliği olduğuydu. Çoğu şiirinde ölüme muhakkak değiniyor. Kitabın başında yazarla bir soru-cevap kısmı var. Orada da bahsettiği üzere yazarlar, yaşadıklarından muhakkak etkilenecek ve o etkinin şiirde nasıl can bulacağı bağımsız olacaktı. Her zaman aynı şekilde, vezinde yazmayacaktı. Tarancı'nın yaşadıkları sevda ve ölüm ikilisinde sarmalanmış olmalı. Şairin yaşamı ile ilgili ulaşabileceğim kaynaklar varsa yorumlarda paylaşabilirseniz çok mutlu olurum
Kitap bir dolu yanlışlığın, yanlış anlaşılmaların komedisi adı üzerine. İkiz çocuklarınız var ise onlar için ikiz uşaklar tutmak pek iyi bir fikir olmayabilir.
