Büşra Usta Aydemir
@busem01
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kendini sev, Kendine bakÇocuk Gelişimi
Kitaptan alıntılar :
Çocuklarımızın üzerinde etki bırakmak istiyorsak, önce kendi üzerimizdeki kontrolümüzü yeniden kazanmalıyız.
İlişki savaşlarında kazanan olmaz, yaralılar olur.
Öfkeli tepkiye her teslim oluşumuzda en çok kaçındığımız sonuçla karşı karşıya kalırız.
Anne babalığın en kesin amacı çocuklarımızı kendi kendini idare edebilen, karar alan ve sorumluluk sahibi insanlar olarak yetiştirmek.
Kendi kendini idare eden bir yetişkinin özellikleri; Hayatta ne istediğini bilir ve peşinden gider. Başkalarından tavsiye alır fakat kararı kendi verir. İnandıkları, istekleri, sözleri ve davranışları bir bütünlük ve denge içindedir. İnsanlara (ebeveynleri dahil) haklarını teslim eder, fakat kendi sorunları söz konusu olduğunda başkalarını suçlamaz. Başkalarının da kendi sorunları konusunda kendisini suçlamasına izin vermez. Eleştirileri dikkate alır fakat tamamen doğru olarak kabul etmez. Başını çaresine bakabilir ve başkalarının bakımına ihtiyaç duymaz.
Kendi hatalarını yapma alanları olmayan çocuklar ödünç alınmış hayatlar yaşar.
Onların alanını işgal etmemizin altında daima bizim kendi endişeli tepkilerimiz yatıyor.
Konuşurken nadiren gözlerinin içine bakın. Göz göze yapılan diyaloglar fazlasıyla yakınlık içerir fakat aynı zamanda da kırılganlığa zemin hazırlar. Bu tür diyaloglar tehdide yol açar ve karşı tarafı savunmaya geçirebilir.
Çocuğunuz sizin değişmez ve daimi olup olmadığınızı sınıyor. Ve sınavı geçmenizi istiyor.
Ortaçağ’da eldiven şövalyelerin taktığı bir koruyucu eşyaydı. Düşmanın ayağına atıldığında düelloya davet anlamına gelirdi. Yerden eldiveni almak bu daveti kabul ettiğiniz ve sonra olacakların sorumluluğunu almanız demekti. Çocuğunuz yere eldiven atarak, onlar için sorumluluk almayı isteyip istemediğinizi sınıyor. Anne babaların çoğu
Sükûnetli AnnelerÇocuk Gelişimi
Yazar akıcı bir dil ile okuyucuyu yormadan örneklerle, mantıkla ebeveynliği anlatıyor. Bağırmanın çocuğa neler yaptığını en basit özet haliyle anlatmış. Okuduğum bir çok ebeveyn kitabında bulduklarımın özeti gibi.. Biraz da günümüzü anlatıyor. Bir annenin günümüzde çocuğa bağırdığı anlarda neler düşünmemiz lazım bunu anlatıyor. Çocuklarla anneler arasındaki durumlar anlatılmış olması güzel, hatta annelerle babalar arasındaki iletişime de değinilmiş. Misafirlere, evin kirlenmesi, dağılması gibi durumları biraz abartmış olduğumuzu da farkedebilirsiniz. Kitabı okurken aklıma Adem Güneş'in kitapları da geldi, sonuna doğru "Oyun Oynama Sanatı" kitabını anımsadım. Bir örnekte çocuk tam misafir geleceği sırada tüm odaya haş haş serpmiş annesi sebebini sorduğunda "anne sen pastaları misafirimiz için süsledin ya bende evimizi süslüyorum" demiş.
Keşke bu akıcı dilini babalara seslenmek içinde yazmış olsa... Litetatürde babalarla ilgili kaynak eksikliği var, bulunan kaynakları da yetersiz buluyorum. Ayrıca babaların kitap okuyacak zaman ve ilgi eksikliği var. İçeriği karmaşık, kalabalık olmayan, akıcı dille yazılmış, günümüzden örneklerle babalara ailedeki rolünü anlatmak, anneye ve çocuğa empati yapabilmesini sağlayacak bilgiler vermek çok önemli diye düşünüyorum. Umarım bu tarz bir başyapıt çıkar ve babalara tek bir kitap olarak baba olmadan evvel o kitabı okuturuz.
Güvenli BağlanmaÇocuk Gelişimi
Kitabın özeti : Bebekken güvenli bağlanamayan kişilerin yetişkinlikte bağlanmaması gereken kişilere bağlanması, hiç bağlanamayanların ise kontrolcü olup kendini kimseye bırakamaması ve bağlanamaması görülüyormuş. Hatta önce annesine bağlanamayıp sonra ailesine aidiyet hissi geliştiremeyenlerin daha çok arkadaşlarıyla vakit geçirerek madde bağımlısı olması olasılığı varmış. Bebek doğduğu andan itibaren annesine bağlı olduğunu düşünüyor burada görev daha çok anneye düşüyor. Anne, sesi ile, göz ve ten teması ile bu bağlanmayı güçlendirirmiş. Ayrıca ses tonu melodik, duygulu, heyecanlı, yumuşak, yavaş olmalıymış. Anne kendisini bebeğe bırakabilmeli, ona dokunmalı, konuşmalı, göz teması kurmalı, ihtiyaçlarını karşılamalı, bebekle aynı yatakta uyumalıymış. Burada bebeğin boğulma tehlikesi olabileceğinden doktorlar ayrı yataklarda ama aynı oda da yatmayı öneriyorlar Adem Güneş ise amerikada yatakta ani bebek ölümleri yüzünden bunun tuz biber olduğundan bahsediyor. Birde erkek bebeklerin cinsel kimlik gelişimine olumsuz etki eder kaygısı eklendiğini söylüyor. Yani aynı yatakta yatmalarını ısrarla önerip sebeplerini de kendince açıklamış. Bebeğe verilen uyku eğitimlerini de eleştirmiş uyku eğitimi verirken bağlanmaya zarar verme durumunu anlatmış. Annenin işyerine kısa sürede dönmesi zorunluluğu sebebiyle, anneler bana bağlanır işe dönemem korkusuyla bebeklerle anne arasında güvensiz bağlanmalar için her yöntemin özellikle yurtdışında yaygınlaştığını söylemiş. Bu kitapta yazmıyor ama ben özellikle Kim West'in "iyi uykular tatlı rüyalar" kitabında bu tarz uyku eğitimi olduğunu duymuştum. Bebekle göz, ses temasını keserek, sadece dokunma serbest bırakılarak ondan yavaş yavaş uzaklaşarak oda dan çıkmayı anlatıyordu yani bebek başka bir odada uyuyor. Bir başka yöntem Ferber