İlknur Buse Narşap
@busenarsap
14 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Uzun uzun ishak kuşunu dinledi.
“Evet, tıpkı ben” diyordu. “Eğer bütün ıstıraplarım bir ses bulsaydı hiç şüphe yok ki bu kadar vahşi, bu kadar insanlardan kaçan, bu kadar şanssız, bu kadar ümitsiz ve karanlık olabilirdi.
Bu akşam anladım ki, bir insan diğer bir insana bazen hayata bağlandığından çok daha kuvvetli bağlarla sarılabilirmiş. Gene bu akşam anladım ki; onu kaybettikten sonra, ben dünyada ancak kof bir ceviz tanesi gibi yuvarlanıp sürüklenebilirim.
“Sanatçı güzel şeylerin yaratıcısıdır.” Diyerek tüm ilginizi yazara vermenize önsözde, ilk cümlesinde başarıyor Oscar Wilde. Hikayeyse Dorian Gray adındaki çok yakışıklı gencin üstüne dönüyor. Basil Hallward’ın çizdiği muhteşem porteyi Lord Henry’nin görmesi ise Dorian’ın tüm geleceğine vesile, yapacağı tüm günahlara da açılan bir kapı oluyor. Lord Henry, Dorian Gray’e; kibiri, günahın çekiciliğini aşılamak için elinden geleni ardına koymuyor ve hedeflediğini kolayca elde edecek kadar zeki bir adam olduğu için de istediğine ulaşması çok zaman almadan bu işi başarıyor. Evet, Dorian Gray; artık gençliğinin, güzelliğinin fazlasıyla farkında. Asıl hikayeyse yakışıklı gencin bir gün şuursuzca ettiği duayla başlıyor “keşke ben hep genç kalsam ve bu tablo yaşlansa”... Bizi yaşlandıran, çirkinleştiren; işlediğimiz günahlar ve kibirlerdir. Günahlarımız işledikten sonra bizi terketmez aksine daha da benliğimize işler; silemez, söküp atamazsın. Bu kitap kavradığımız güzellik algısını bize yeniden düşündürtüyor. Oldukça can alıcı olan bu kitap, her satırını beynime kazımak istememe sebep oldu. Edebi yönüyle de olay örgüsüyle de muhteşemce düşünülmüş... Asla bırakmak istemediğim satırlarında kaybolduğum bir kitaptı “Dorian Gray’in Portresi”...
Fakat bir odada ya da gökyüzünde tamamen tesadüfen gözüne çarpan bir renk tonu, ya da bir zamanlar sevdiğin bir parfümün kokusu derinlerde gizli saklı anıları getirip önüne koyar. Çoktan unutulmuş bir şiirin aniden karşına çıkan bir dizesi, epeydir çalmadığın bir müziğin ezgisi; yaşamımız bu tür şeylere bağlıdır Dorian. Browning bununla ilgili yazmıştı; duyu organlarımız bizim yerimize hayal eder. An gelir beyaz bir leylağın kokusu burnuna çarpar ve ben hayatımda geçirdiğim en tuhaf anı yeniden yaşamak zorunda kalırım.
