BT
@busentinus
Kitaplar sihir yapabileceğinin kanıtıdır.
Akdeniz Üniversitesi
15 Eylül 2000
99 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Okurken Sırtımda Buzdolabı Taşıdım...1000Kitap
Merhaba. İster film olsun ister kitap hiçbir seriyi yarım bırakma gibi bir huyum olmadığından Fi Çi Pi serisine de Çi ile devam ettim. Öncelikle kitap Fi'nin devam kitabı gibi değildi. Anlatılan olaylar, olayların gidişatı ilk kitaptaki gibi değildi. Mesela ben devam kitabını da Fi gibi Duru ve Can Manaya üzerine kurulu beklentisiyle okumaya başladım. Fakat Çi'de felsefe, din hatta siyaset üzerine kuruluydu hemen hemen her konu. İlk kitapta esas kız olarak gösterilen Duru'ya çok çok az yer verilmişti Çi'de. Bu kitabın esas kızı Özge idi kesinlikle.
Kitap iyi mi kötü mü derseniz net bir cevap veremem. Sonuçta üretilen her içeriğin mutlaka beğeneni de vardır beğenmeyeni de. Beğeni meselesi tamamen size hitap edip etmemesiyle alakalı. Fakat şunu söyleyebilirim ki kitap oldukça yorucuydu. En azından ben okurken acayip yoruldum. Sırtımda buzdolabı taşıdım adeta. O yüzden ilk kitaptan daha ince olmasına rağmen daha uzun sürede, sindire sindire okudum. Yazar kendi düşüncelerini karakterlere söyleterek ifade etmiş bu bariz belli. Öyle ki okuduktan bir süre sonra bütün karakterlerin dünya düzeni hakkında aslında aynı şeyleri düşündüklerini, bakış açılarının aynı olduğunu anlıyorsunuz. Kanlı bıçaklı düşman Özge ve Can Manay bile aynı düşünüyor aslında. Bu yüzden aynı şeyleri anlatan farklı cümleleri okuyup duruyoruz. Bu da bir süre sonra sıkıyor haliyle ve en sonunda "Paylaşamadığınız, didiştiğiniz konu ne? Aynısınız işte." diye kızıyorsunuz karakterlere.
Kısaca geçiş kitabı olduğu ilk kitapta Can Manay'ın eski sevgilisi Çiçek'e olanlar gibi gizemli tutulan olaylar yine gün yüzüne çıkmadı. Duru'nun Can'ı akıl üstü bir planla terk etmesi, Deniz'in aşk acısından bir lokma bir hırka yaşayan keşişe dönüşmesi, Ada'nın adım adım uçuruma gitmesi, ilişki adı altında kendisini her
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir Miktar Spoiler İçeren Bir İnceleme Oldu Aman Dikkat!İnsan
Merhabalar. Bu kitabı ve eleştirilerini sürekli görüyordum. Kitabı ya inanılmaz sevenler ya da tam anlamıyla nefret edip yerenler vardı. Özellikle bu kitaba merak duymamı sağlayan Kazıklı Maria adlı sevdiğim YouTube içerik üreticisi oldu. Kötü kitapları inceleme serisinde Fi'ye de yer verdiğinde lâkin devamını getirmediğinde okuma ihtiyacı hissettim neden kötü buldu bu kitabı diye. Kitabı tarafsız bir şekilde okumuş birisi olarak söylüyorum ki kalitesi yerlerde olan, edebî olarak hiçbir değeri olmayan nefret edilesi onlarca belki yüzlerce kitap varken Fi'den bu kadar nefret etmek ve yermek haksızlık gibi geldi bana. Üstelik birtakım okuyucular gibi Grinin Elli Tonu’yla da bağdaştıramadım birkaç seks sahnesi dışında. Yani tamamen abartıldığı gibi cinsellik üzerine kurulu bir kurgusu yok. İnsanın kendine yaşam kılavuzu yapacak kadar olmasa bile gerçekten kaliteli olduğunu düşüyorum.
Kitap detaylarına gelecek olursam…
Kitaptaki karakterlerin abartılılığı beni çok yordu. Mesela Can Manay’ın ülkede en sevilen kişilerden olması anlaşılır lakin her kadının onunla herhangi bir yerde birlikte olabilmek için her şeyi feda edebilecek potansiyelde olması; Duru'nun mitolojideki tanrıçalar gibi güzelliğinin anlatılması, fiziksel olarak hiçbir kusurunun olmaması; Deniz'in gerçek dünyayı ve insan için en önemli yaşam gerçeği olan parayı bu kadar önemsemeyip yaptığı müzikleri sır gibi saklaması; Özge'nin göz renginin betimlenmesi... Okurken içim bayıldı bir miktar açıkçası. Bir başka iç bayan konu şu: Kitaptaki karakterler istiyorlar ki herkes spiritüel olsun, ruhani yolculuk yapıp ruhu beslesin, düzendeki çarkları sorgulasın, kapitalist düzene alet olmasınlar bla bla bla... Ama kimse de demiyor ki bu insanların ev kirasını kim ödeyecek, faturalarını kim ödeyecek, karınlarını kim
Bana göre Ahmet Ümit günümüzde yaşayan ve nesli tükenmekte olan kaliteli saygın yazarlardan. Polisiye ile ilk kez teenager zamanlarımda onun kitaplarıyla tanışıp ilgi duymaya başlamıştım. Dolayısıyla Ahmet Ümit benim için çok değerlidir.
Aşkımız Eski Bir Roman tam olarak çerezlik bir kitap diyebiliriz. Çok fazla zihin yormayan fakat yine de sıkmayan içine çeken bir kitap. Üç tane hikayeden oluşuyor ve kitaba adını veren ilk hikaye Aşkımız Eski Bir Roman konusu dolayısıyla açık ara farkla kitaptaki favori hikayem oldu. Bence konu daha da geliştirilip detaylandırılarak tek başına başka bir kitap olabilecek potansiyele sahipti diyebilirim. Lakin diğer iki hikaye bir tık daha basitti. Ters köşe yapılmaktan ziyade katiller ben buradayım diye bağırıp gözümüze sokulmuş gibi hissettim. Resmen Nevzat başkomserden daha önce çözdüm olayları tahminlerimle.
Yine de her şeye rağmen okuması gayet keyifliydi.
