Pamuk helva gibi hissediyorum kendimi ; şeker ve hava. Sıkmaya görün beni, küçük, hastalıklı ve ağlamaklı pembemsi kırmızı , renkli bir toprağa dönüşüveririm.
"Artık pek birlikte yolculuk eden olmuyor," diye düşünceli düşünceli mırıldandı . "Neden bilmiyorum ama. Belki de bu kahrolası dünyada herkes birbirinden korkmaya başladı."
Kendini salıvereceksin, hayatın gelgitleriyle mücadele etmeyeceksin, hayatı geldiği gibi yaşayacaksın -yapılması gereken buydu işte . Yanlış olan bu gerginlikti . Yaşamak- yaşamak!