AMA'LARIM VAR BENİM
Ayakları üstünde duramayacak kadar yorgunum,
Ama yıkılmayı da kendime yakıştıramıyorum.
Bazen herkesten her şeyden sıkıldığımı düşünüyorum,
Ama sıkıldıklarım olmasa ne yaparım bilmiyorum.
Yeri göğü ayağa kaldıracak kadar öfkeliyim,
Ama sakin olmam gerektiğinide biliyorum.
Çok uzaklara giden bir otobüste olmak istiyorum,
Ama bitmek bilmeyen yollardan nefret ediyorum.
Kafamı yastığa gömdüğüm an uyumak istiyorum,
Ama üşüdüklerimi düşünmeden edemiyorum.
Baktığım her saatten daha hızlı yaşlanıyorum,
Ama bir yanımın hep çocuk kalacağınıda biliyorum.
Bazen sahile geçip kafamı dinlemek istiyorum,
Ama arkamdan konuşmalara da kulak tıkayamıyorum.
Sen hürsün, sen özgürsün dediklerini duyuyorum,
Ama saçma sapan yasaklardan kafamı kaldıramıyorum.
Herşeyin daha iyiye gideceğini umarak yaşıyorum,
Ama geçmişin bende bıraktığı izleri kapatamıyorum.
Ama'larım var benim
Beni hayatta tutan
Ve bir uçurumun kenarına bırakan.
Ama'larım var benim
Beni havalara uçuran
Ve yarım aklımı kaçıran
Ama'larım var benim
Eylülü ve nisanı aynı anda yaşatan
Ama'larım var benim
Güneşli günde kardan adam yapan